woensdag 3 december 2008

Gezondheidszorg in Thailand

Maandag 10 September 2008/2551C o l u m n van Kees/Printen

Download 12.pdf (74.1K)

Gezondheidszorg in Thailand.

De gezondheidszorg in Thailand kan men eigenlijk verdelen in drie categorieën. Degezondheidszorg voor toeristen, voor ex-pats en buitenlanders die permanent in Thailand wonen envoor de Thais zelf. Ook onder de Thais zelf zijn er verschillen. Ik zal al deze categorieën apartbehandelen. Ik zelf mocht het “genoegen” smaken om in al de categorieën van de gezondsheidszorgbehandeld te worden. Van de 5-sterren ziekenhuis in Pattaya tot en met de eenvoudige praktijk vande plaatselijk arts in Ngao.

Maar eerst wat cijfer materiaal. Dit zijn cijfers van Wereld Gezondheidsraad Organisatie, onderdeelvan de VN. De cijfers over Birma zijn niet verkrijgbaar, zodat een vergelijking met dat land enThailand niet mogelijk is. De sterftecijfers zijn zowel in het Engels als Nederlands. Ik laat het zostaan, De cijfers in het engels zijn gelijk aan de cijfers in het Nederlands.

De levensverwachting in Thailand is in vergelijking met de onderstaande gegevens in andere landenin Azië. Er is een sterke correlatie met overal gecorrigeerde BBP en de uitgaven voor degezondheidszorg. Echter, bij het zoeken dichterbij is Thailand slechter dan zowel Vietnam enChina. [gegevens WHO, 2005)

Health Expenditure (US$) DeCountry Life Expectancy (M/F) GDP (US$) BBP (US $) uitgaven voor deLand Life Expectancy (M / F) gezondheidszorg (US $)Thailand 67/73 7,248 7.248 321South-Korea 73/80 19,523 19.523 982Zuid-KoreaJapan 78/85 26,860 26.860 2,133 2.133Vietnam 68/74 2,847 2.847 148Malaysia 70/75 9,253 9.253 349MaleisiëSingapore 78/82 25,588 25.588 1,105 1.105 China 70/73 4,460 4.460 261 Er zijn veel redenen voor de verschillen in levensverwachting tussen landen, en wij zijn zeker nietin een positie te verduidelijken.



. Hieronder volgt een vergelijking van doodsoorzaken in de drie landen in Azië en een in Europa.

South-Korea Thailand China Belgium België Zuid-KoreaTotal number of 419,088 9,135,460 275,047 102,947Deaths(2002)Totaal aantalsterfgevallen(2002)CommunicableDisease 1,090,222Overdraagbare 128,441 (30.6%) (11.9%) (5.8%) (6.8%) 1.090.222 16,084 6,991Ziekten 128.441 (30,6%) (11,9%) (5,8%) (6,8%) 16.084 6.991(of which AIDS/ 56,694 (13.5%) (0.5%) (0.02%) (0.08%) 42,603 46 79HIV) (waarvan 56.694 (13,5%) (0,5%) (0,02%) (0,08%) 42.603AIDS / HIV)

45,759 (10.9%) 994,168 (10.4%) 31,885 (11.6%) 5,740 (5.6%)Injuries Letsels 45.759 (10,9%) 994.168 (10,4%) 31.885 (11,6%) 5.740 (5,6%)MalignantNeoplasms 60,014 (14.3%) 1,738,126 (19.0%) 76,679 (27.9%) 28,346 (27.5%)Kwaadaardige 60.014 (14,3%) 1.738.126 (19,0%) 76.679 (27,9%) 28.346 (27,5%)gezwellen 19,110 (4.6%) 125,510 (1.4%) 15,003 (5.4%) 1,773 (1.7%)Diabetes 19.110 (4,6%) 125.510 (1,4%) 15.003 (5,4%) 1.773 (1,7%)Cardiovascular(of which Hart(waarvan (20.0%) 3,001,284 83,624 (32.8%) 75,733 (27.5%) 37,021 (36.0%)Ischemic Heart (20,0%) 3.001.284 83.624 (32,8%) 75.733 (27,5%) 37.021 (36,0%)Disease 28,425 (7.7%) 15,811 (5.7%) 14,985 (14.6%)Ischemische (6.8%) 702,925 28.425 (7,7%) 15.811 (5,7%) 14.985 (14,6%)hartziekte (6,8%) 702.925 24,810 (18.1%) 46,151 (16.8%) 9,234 (9.0%)Cerebrovascular (5.9%) 1,652,885 24.810 (18,1%) 46.151 (16,8%) 9.234 (9,0%)Dis.) (5,9%) 1.652.885CerebrovasculaireDis.) Chronic Respiratory 27,526 (6.6%) 1,432,522 (15.7%) 17,660 (6.4%) 7,626 (7.4%) Disease 27.526 (6,6%) 1.432.522 (15,7%) 17.660 (6,4%) 7.626 (7,4%)Chronische ziekteNatuurlijk, voor het moment, we moeten allemaal te sterven, zodat de som van alle oorzaken van de sterfte moet worden 100%. En wanneer in het ene land zijn er meer dodelijke slachtoffers van ongevallen laten we zeggen, moet worden gecompenseerd door minder sterfgevallen als gevolg van andere oorzaken. Toch een aantal opmerkingen zijn toegestaan, ook met betrekking tot de gezondheid een aantal risico factoren zoals die voor Thailand.Eerst en vooral is de levensverwachting in Thailand is enigszins lager dan in 'minder ontwikkelde'landen als Vietnam en China, wat erop wijst dat nog meer kan worden gedaan ter verbetering van de gezondheid in het land.

Tot zover de cijfers van het WHO. Wanneer je gaat zoeken op sites van GO (GovermentOrganisations) dan zijn de cijfers voor Thailand rooskleuriger. Cijfers van Ngo's (Non-GovernmentOrganisations) zijn betrouwbaarder want ze zijn neutraal en hebben geen politieke agenda.In Thailand is de medische zorg over het algemeen goed. Het is wijd vertakt en in de kleinste dorpjeis wel en eerste-hulp post of een klein ziekenhuis met de eerste-lijns verzorging. In principe kanelke inwoner van Thailand medische zorg krijgen. Ik zeg met nadruk in principe. We zullen later indeze column zien of dat ook in de praktijk ook zo is.


Maar eerst de gezondsheidszorg voor toeristen. Dat is prima verzorgd. Het ene ziekenhuis is nogmooier en beter dan de andere. Vooral in Bangkok en Pattaya, maar ook in Phuket zijn er prima ziekenhuizen, met de meest up to date apparatuur. Het medisch personeel is perfect opgeleid, zowelde doktoren als het verplegend personeel. Het is goedkoper als in Europa, dus ook het medisch toerisme neemt een grote vlucht. Voor veel minder geld kan men in Thailand medisch verzorgd worden als in Europa met dezelfde of soms betere kwaliteit als in het thuisland. Thaise ziekenhuizen op dat niveau adverteren in de bladen om zo klandizie te verwerven. Gewone toeristen zijn over het algemeen prima verzekerd en hebben geen geldzorgen als zij in hun vakantie medische zorg nodig hebben.Iets anders is als iemand zich voorgoed vestigt in Thailand. Ik kan alleen Nederlanders ter sprake brengen, want hoe de medische verzekeringen voor ex-pats van andere landen eruit ziet behandel ikmaar niet want anders wordt het een rijstebrij van regelingen.Wanneer je als Vutter of gepensioneerde in Thailand gaat vestigen, vervalt je ziektekostenverzekering. Als je een postadres in Nederland blijft houden en premies blijft betalen, dan kan je drie maanden verzekerd blijven met de huidige basis-verzekering. Want officieel woon je in Nederland en ben je op vakantie in Thailand. Maar naar drie maanden vervalt de dekking. Ik ga er van uit dat je het ziekenfonds in kennis heeft gesteld dat je in Thailand verblijft. We houden het wel legaal hier.Maar goed, je woont hier nu en je bent uitgeschreven in Nederland, je betaald geen belasting en premies meer, dus heb je twee opties hier in Thailand.Ten eerste, je blijft onverzekerd en betaald alle ziektekosten uit eigen zak. Dat klinkt vreemd, maar het is het in feite niet. Afhankelijk waar je woont in Thailand zijn de kosten van medische zorg laag.Bezoek aan dokters, ziekenhuizen, medicijnen enz.. zijn zeker buiten de toeristische steden voor Nederlandse begrippen erg laag.Maar er zit toch een risico aan vast. Mocht je echt een grote operatie of een angdurig verblijf in hetziekenhuis hebben, dan kunnen de kosten toch aardig oplopen.Maar je kunt je verzekeren. In Thailand zijn er diverse verzekeringsmaatschappijen die ziektekostenverzekeringen aanbieden.Een adder onder het gras, de meeste accepteren geen personen boven de 60 jaar. Ook onze eigen ING heeft een grens van 60 jaar. BUPA accepteert tot 65 jaar. Er is een maatschappij die tot 72 jaar accepteert, maar dan moet je wel met een koffer met geld elke maand naar dat kantoor om de premie te betalen. Meer dan 130.000 baht met een eigen risico er nog bovenop Deze premie is per jaar. Wanneer je 73 wordt wort die premie met 15% verhoogd.

Maar je bent 62 en je wilt je toch verzekeren. Want je weet het maar nooit. Bij BUPA, waar ik verzekerd ben, heb je een scala van mogelijkheden. Alleen ziekenhuisopname verzekeren, metoperaties, ligging etc. ingesloten. Poliklinisch erbij verschillende gradaties enz. enz. De premies zijn er wel naar natuurlijk. Ook hier is het weer: waar in Thailand woon je. Woon je in Pattaya, Bangkok of Phuket, zal je en duurdere dekking moeten kiezen, wan de medische zorg is daar duurder. In het Noorden is het aanmerkelijk goedkoper. Zo is mijn premie meer als 13.000 baht goedkoper, als dat ik in Pattaya zou wonen. Nu is mijn premie 15.000 baht per jaar, anders was het 28.000 baht. WantBUPA vergoed alleen wat in je polis staat. Heb je een kamer van 2000 baht in een ziekenhuis en ben je verzekerd voor 1000 baht per kamer per nacht , dan betaald BUPA maar 1000 baht.Een andere adder onder het gras is dat je premie per jaar naar leeftijd stijgt. In Nederland is dat voor iedereen een bepaalde percentage, hier in Thailand is het hoe ouder je bent, hoe meer de premie stijgt.
Toen ik 61 jaar was betaalde ik, ik had een dure premie eerst, 23.000 baht, maar het jaar daarop, ik werd 62 werd de premie 28.000 baht. Een forse stijging dus. Dus het is zeker raadzaam om goed te kijken welke soort ziektekostenverzekering je neemt en waar je woont. Het kan echt duizenden bahts schelen.Voor verzorging in huis, je wordt wat ouder, nietwaar, daar hoef je je niet te verzekeren. Voor een ziekenverzorger(ster) is het salaris zo laag, dat je het makkelijk zelf kan betalen. Waar ik over schrijf is medische zorg en niet verzorging thuis.Dus, ex-pats, de keuze is aan jullie. Wel of niet verzekeren. De medische zorg is goed, waar je ook in Thailand woont.

Maar ex-pats, buitenlandse werknemers en toeristen zijn een minderheid in Thailand. Hoe is het gesteld met de gezondheidszorg voor de Thais. Elke Thai kan gezondheidszorg krijgen. In principe.Vluchtelingen, zij die geen Thais ID hebben en geen geld voor een verzekering of geld voor medische zorg hebben pech gehad. Die zijn totaal afhankelijk van de hulp-organisaties die medische en voedselhulp geeft. De Thaise staat geeft er geen baht voor uit. Ziekte en sterfgevallen zijn dan in de vluchtelingen kampen, bij illegale buitenlandse werknemers in veel hogere maten als bij de Thais.Voor veel Thais, die in dienst zijn bij een buitenlandse firma, Thais bedrijf , georganiseerd of in overheidsdienst is, die hebben vaak een ziektekostenverzekering via het bedrijf lopen. Een collectieve verzekering en die hebben toegang tot de medische zorg op alle niveausMaar de cijfers van het WHO geeft aan dat de levensverwachting in Thailand lager is dan in omringende landen. Maar we zagen ook dat de uitgaven per hoofd van de bevolking ook het laagste was in de omringende landen. Een basis verzekering voor eenieder bestaat in Thailand niet. Wat moeten de mensen dan die niet via een bedrijf of organisatie verzekerd is?Wel, in al zijn wijsheid, heeft Thaksin een 30-baht regeling in het leven geroepen. Elke Thai die nietverzekerd was kon voor 30-baht in het ziekenhuis worden opgenomen. Het resterend bedrag voor ligging in het ziekenhuis zou de staat bijbetalen. Ziekenhuizen konden zich aansluiten bij deze regeling. Uiteraard deden de meeste staatsziekenhuizen dat, maar privé-ziekenhuizen deden dat niet.Het klopt dat je voor 30 baht opgenomen,en werd in het ziekenhuis, maar dat gold alleen voor de ligging in het ziekenhuis. All andere kosten, zoals dokters, operaties, medicijnen etc. moesten gewoon door de niet-verzekerde Thais worden betaald. Kwam daarbij dat de staat erg traag was methet betalen aan de ziekenhuizen voor het resterend bedrag, veel ziekenhuizen zich terugtrokken uitdat schema, het medisch personeel in die ziekenhuizen die nog meededen, onder grote spanning kwamen te staan, omdat de werkdruk enorm toenam en doktoren en verpleegsters naar andere ziekenhuizen vertrokken.Om nieuw leven in dit hele schema te blazen, deden de leiders van de coup er nog een schepje bovenop. Niemand hoefde meer de 30 baht te betalen. Dus ligging was gratis voor de niet- verzekerde Thais. Alleen vergat men dat de deelnemende ziekenhuizen meer geld nodig hadden en meer personeel daar moest werken om het groeiend aantal patiënten te kunnen verwerken.

De regeling bestaat nog steeds. Hier in Ngao in het kleine ziekenhuis kan de rijstboer voor niks worden opgenomen. Maar hij moet wel voor al het andere betalen. Voor ons, ex-pats, is het niet veel, maar voor een rijstboer die maximaal 200 baht per dag verdiend, is een ziekenhuis rekening van 2000 baht een vermogen. Vandaar dat er mensen hier in mijn gehucht wachten om naar de dokter te gaan en als ze dan gaan is het vaak te laat.

Wat wel het geval is dat poli-klinisch medische zorg door veel Thais gedaan word. Het is veel goedkoper als medische zorg bij een ziekenhuis opname, vraag me niet waarom, maar het is zo.Voor een bezoek een een specialist betaal je zelden meer dan 400 baht.. De huisarts hier heeft altijd in de morgen veel patiënten, de wachtkamer van het ziekenhuisje hier in Ngao is in de morgen altijd stampvol en in het Staatsziekenhuis in Lampang is het dringen geblazen. Maar poliklinisch in staatsziekenhuizen, maar ook hier in Phayo in het privé-ziekenhuis is goedkoop. Vanuit Ngao zijn er ookmobiele medisch personeel dat met een busje de bergvolken opzoekt en een of twee keer per weekdaar spreekuur houdt. Dit wordt gesubsidieerd. Vanuit andere steden en dorpen zal dat ook wel het geval zijn. Want medische zorg in Thailand is goed verspreid voor de Thais.

Even mijn eigen medische geschiedenis doornemen. Niet omdat het zo interessant is, maar om eenvergelijking te maken met toeristische ziekenhuizen, een groot staatsziekenhuis, een wat kleiner privé-ziekenhuis in Phayao, het kleine ziekenhuisje in Ngao en de huisarts in Ngao.

In Pattaya liet ik een likdoorn verwijderen in het Bangkok-Pattaya ziekenhuis. Prachtig, marmerenvloeren etc., een 5-sterrenhotel. Voor een bezoekje van een dik uurtje, een spuitje voor de pijn,likdoorn verwijderd, verbandje erop en twee dagen later controle, betaalde ik 6 jaar geleden 4500baht. Kreeg het wel terug van mijn ziektekostenverzekeraar in Nederland.

Ik heb glaucoom in mijn ogen. Dat is een verhoogde oogboldruk. Goed met medicijnen tecontroleren. Maar genezen kan niet. Dus altijd twee keer per dag oogdruppels en twee keer per jaarcontrole. Dat was al in Nederland bij het medisch centrum in Leiden. De universiteit dus. Kreegalles vergoed via mijn ziekenfonds.

Nu in Thailand moet ik ook twee keer per jaar controle en elk maand een flesje oogdruppels. InLampang is een oogarts die de druppels heeft en ook praktijk houdt in het ziekenhuis, het staatsziekenhuis wel te verstaan. Daar is een groot oogkliniek met veel patiënten. Ik moet daar elke 6maanden naar toe. Oogboldrukmeting, oogcontrole en “vision-control” , dat is kijken dat je geentunnelvisie krijgt, dus vernauwing van het gezichtsveld. Het ziekenhuis in Lampang is erg groot enhet oogkliniek heeft dezelfde apparatuur als de universiteits kliniek in Leiden. Geen enkel verschilmet de behandeling. De kosten voor de controle is 450 baht per keer. Het flesje oogdruppels is 850baht per maand. Hetzelfde flesje, dezelfde fabrikant, kost in Nederland 56 euro ( ruim 2500 baht)

Dan had ik een urineleidingontsteking en ging ik naar het Ram-ziekenhuis, een privé-ziekenhuis inPhayao. Bij een specialist, mijn urine onderzocht, de uitslag krijg je na een uur, had in mijn urine-leiding een ontsteking, kreeg een kuur en andere medicijnen ervoor, omdat ik verkouden was, werdnog even mijn neus- en keelholte nagekeken, en de kosten waren 830 baht voor alles, incl. demedicijnen. De volgende week controle, mijn urine was goed, voor de zekerheid nog wat foto'sgemaakt om te kijken dat ik geen nierstenen had, de specialist een hand gegeven en ik was 350 bahtkwijt, incl. de foto's.

Pas geleden stootte ik mijn hoofd aan mijn hondenhok, een jaap erin, bloede als een rund, dus naarhet ziekenhuisje in Ngao. Het is een veredelde Eerste Hulp Post, voor kleine ingrepen, bevallingen enz. met een eerste hulp kamer, een polikliniek enz.Mijn hoofd werd vakkundig gehecht, kreeg een tetanus injectie, kreeg een antibiotica kuur, moestelke dag terug komen voor het verwisselen van het verband, 7 dagen lang, de hechtingen werden ertoen uitgehaald en ik was voor die hele operatie 1000 baht kwijt, incl. elke dag verband wisselen endrie keer terug komen voor herhaling van tetanus injectie. Dat is dus in een klein hospitaaltje, waarje tientallen van in Thailand aantreft in kleine dorpen. Wel is er altijd redelijk veel personeel, zoweldoktoren als verplegend personeel, want vaak hebben die op staatskosten mogen studeren enworden geacht een aantal jaren in deze kleine klinieken te werken en zo praktijk op te doen.

Een klein jaar geleden had ik een abces op mijn achterwerk. Nu niet een plek waar je lekker op kanzitten. Dus naar de huisarts. Even wachten en toen werd het mes erin gezet, wel een spuit gekregen,hij maakte het goed schoon, moest de andere dag terugkomen, kreeg uiteraard medicijnen mee, nadrie dagen weer terug en toen was het leed geleden. Hij heeft twee assistenten in zijn praktijk dieopen is, dus geen vier muren, maar een open wachtkamer. Alleen zijn twee kleine spreekkamers zijnmet een gordijn afgesloten, maar als je Thais kan verstaan kan je precies te weten komen watiemand mankeert, want het de muren van de spreekkamers gaan niet tot het plafond. Ook moet jeniet vreemd opkijken als hij met je bezig is dat een patiënt zijn kop door het gordijn steekt om dedokter wat te vragen. Zijn wachtkamer lijkt vol, maar als er een patiënt weggaat staat de helft vande aanwezigen op, want de hele familie gaat mee.O,ja, de hele behandeling bij de huisarts was 630 baht.De huisarts komt niet op huisbezoek. Dat kent men niet. Wel zijn de ziekenhuizen 24 uur per dagopen en zijn er ambulances.

Resumerend is voor de toerist, de ex-pat, de verzekerde Thai en de wat rijkere Thai de medischeverzorging goed tot uitstekend. De medische kennis en apparatuur doet niet onder voor welkEuropees land. Voor bovenstaande patiënten is er vrijwel geen wachttijd. Meestal bepaald de patiëntwanneer hij onder het mes gaat of wanneer hij behandeling wil. Met mate natuurlijk want dringendmedische hulp, dat bepaalt de arts.Voor Thais die niet verzekerd zijn en een smalle beurs hebben, wordt het wat moeilijker. Daar is demedische zorg wel beschikbaar, maar alleen als de financiën het toelaat.Voor alle niet-Thais die geen geld hebben is het “God zegenen de greep” of zijn afhankelijk vanhulporganisaties. De Thaise Staat geeft er geen baht voor uit. Voor onderwijs trouwens ook nietvoor deze categorie niet-Thais.

Geen foto's deze keer. Om Wim Zonneveld aan te halen: “Weer zo'n enorme zweer op het scherm,meneer, en daar gingen mijn kroketten”.



De volgende column gaat over toerisme in Thailand. De positieve kanten, maar ook de negatievekanten.
Posted by Picasa

Geen opmerkingen: