woensdag 3 december 2008

Verjaardagsfeest van de abt van Wat Analayo


Zaterdag 9 augustus 2008/2551 C o l u m n van Kees/Printen
"Verjaardagsfeest van de abt van Wat Analayo"

Wat Analayo heeft een abt, zeg maar de bas van de Wat. Het is een oude man, vriendelijk en spreekt een goed woordje engels.Wat Analayo is ook een meditatie-oord, opleidingscentrum en tempelschool. Zeker in de provincie Phayo is de tempelcomplex goed bekend bij de Thais. Westerse toeristen zie je er bijna niet.De abt, zijn naam is me ontschoten, plus bijna niet te schrijven, is een zeer vereerde monnik in het Noorden van Thailand. Zijn portret zie je vaak hangen met portretten van andere vereerde monniken. Mensen komen dus van heinde en verre om zijn lezingen en raadgevingen aan te horen. Tevens is hij vaak op reis naar andere tempels en ook naar Bangkok, waar hij in een raadgevende commissie zit voor de allerhoogste abt in Thailand. Dit jaar werd hij 74 jaar en zoals elk jaar wordt dat uitbundig gevierd. Je krijgt geen geschreven uitnodiging, maar je komt als “farang”op dat feestje via een uitnodiging van Titiwhat, mijn monnik-vriend. Verder weten de mensen van Phayao en verder wanneer zo'n verjaarsdagfeestje gegeven wordt.Dus op zaterdag 2 augustus met Johan en Siriporn op weg naar Phayao, daar Dweil, mijn huishoudster, opgepikt en naar Wat Analayo.Onderaan de Wat is een parkeerplaats met een marktje. Links van die parkeerplaats gaat een trap naar boven en dan zie je een ronde dijk, met een grote vijver in het midden. In het midden van die vijver staat een mooi open gebouw, en verder gaat er een helling naar beneden. Die dijk en die vijver liggen op een lage heuvel en is ong. 2 hectaren groot.Titiwhat had gevraagd of wij al om vier uur in de middag aanwezig konden zijn, dus kon ik redelijk makkelijk mijn auto parkeren.Wij de trap op en op die dijk, rondom de vijver, was het al een drukte van belang. Overal stonden tentjes, waarin eten werd klaargemaakt en je kon gratis het eten en drinken halen. Iedereen maakte daar druk gebruik van.

Hier links zit Johan naast Titiwhat.

Het gebouw midden in de vijver was mooi versierd en er stonden heel wat stoelen in dat gebouw. Ook was er een mooi Boeddha-altaar. Politie en militairen hielden alles een beetje in de gaten en begeleide de hoge gasten naar binnen in dat gebouw.Verder was er veel muziek , maar werd er nergens gedanst. Maar de sfeer was zeer prettig. Ik schat dat zeker 2000 mensen op dat feest kwamen plus tal van hoogwaardigheidsbekleders. Die mochten allemaal dat gebouw in. Johan en ik mochten er ook in, maar vriendelijk sloegen wij die uitnodiging af. Je gaat er zitten en je kan dan geen kant uit. Plus met je later ellenlangen toespraken moet aanhoren, waar je weinig of niets van verstaat. Nu konden we fijn over die dijk lopen, alles mooi zien, af en toe een praatje maken met iemand, want wij waren de enige twee westerlingen op dat feest, dus hadden we wat bekijks en vele Thais klampten ons aan voor een praatje.Ook ontmoeten ik wat bekenden uit Chae Hom en van de Wat in Pan. Een stadje 50km van Phayao. Daar zit Arain, een nog jonge monnik, die daar aan de mensen hun toekomst voorspeld en daar een gezien persoon is. Ik was daar een paar keer en telkens moest hij even de tempel in om mensen te ontmoeten die hem “merit” gaven.Achter de dijk is een wat open vlakte, waar een grote tent stond opgesteld en die geheel gevuld was met tafels waar de geschenken voor de abt werden tentoongesteld. Het meeste was fruit, bloemen en etenswaren. De bloemen en fruit word later naar ziekenhuizen gebracht en de etenswaren onder de armen verdeeld. Daar werd een ceremonie gehouden met veel gebeden, wierookstokjes en muziek.

De rook van de honderden wierookstokjes kwam je tegemoet.Het eten voor al die mensen wed gekookt, gebakken en gefrituurd in grote wokken en overal zag je mensen oftewel eten koken, eten uitdelen of het eten naar binnen werken. Er waren honderden stoelen op die dijk en de mensen zaten daar gezellig te praten en mensen te bekijken die voorbij liepen. Ook keken ze naar de vele monniken en hoogwaardigheidsbekleders die binnenkwamen.Het eten word door de mensen van Phayao en de middenstand aan de tempel aangeboden, vandaar dat het gratis was, ook de drank, geen alcohol en koffie was gratis.Wat ook mooi was in het gebouw in de vijver was dat er geen ramen in waren, maar mooie figuren van touw. Het leek net gebrandschilderde ramen.Om zeven uur kwam de jarige binnen en werd door hem het vuurwerk aangestoken. Dat vuurwerk had een felicitatie in het Thais voor hem.Vele mensen kwamen hem feliciteren. Dat hij zeer vereerd wordt kon je duidelijk zien aan de mensen die hem kwamen feliciteren. Op hun knieën brachten zij wat geschenken aan hem. Ook de Gouverneur van Phayao lag op zijn knieën. Het feest moet je echt zien, dus deze keer niet veel tekst, maar deze te meer foto's
.Foto-album2 Ik was er voor de tweede keer, maar voor Johan was het de eerste keer. Die was onder de indruk en genoot van alles.
Ik trouwens ook, want zo'n feestje maak je niet elke dag mee.

Volgende column gaat over scholen, onderwijssysteem in Thailand en het niveau van het onderwijs. www.thailandgek.nl



Foto album Foto-album2


Je kan in het forum reageren
Posted by Picasa

Geen opmerkingen: