donderdag 26 februari 2009

Column 17, het kinderfeest in Ngao 2009

Ieder jaar, als Rob en Wilma op vakantie zijn in Thailand, geeft Wilma een kinderfeest. Dat gebeurde altijd bij een bergstam. Verleden jaar deden ze dat ook en kwamen toen een dagje bij mij op visite. Ze ontmoete Johan en Siriporn en terloops vroeg Siriporn of Wilma niet dat kinderfeest volgend jaar in Ngao zou kunnen houden. Voor de arme kinderen van Ngao, zo betoogde Siriporn. Wilma nam dat in beraad en zou erover nadenken. Ik zou als doorgeefluik kunnen fungeren.

Een paar weken later kreeg ik een e-mail van Wilma met de mededeling dat zij had besloten dat het Kinderfeest in Ngao zou worden gehouden. Ik zou in de loop van de maanden wel wat spulletjes toegestuurd krijgen voor dat kinderfeest. Nou, dat heb ik geweten. Ik kreeg 12 dozen toegestuurd met allerlei spullen. Kleding, prijzen, opmaakspullen, je kunt het zo gek niet opnoemen, of het zat in die dozen. Ik had een lege slaapkamer en daar werden de dozen opgeslagen. Peter in Chiang Mai werd ook ingeschakeld en die zou het vuurwerk regelen.

Kamer vol dozen



















Met Siriporn regelde ik de tenten, het koken van het eten en zij regelde het aantal kinderen. Er zouden 80-100 kinderen komen. Tenten werden besteld, tafels en stoelen en de ruimte langs het huis van Johan en Siriporn zou worden gebruikt als locatie voor het kinderfeest. Tevens zou er een echt Thais orkestje komen die de muziek zou verzorgen.

En paar dagen voor het feest kwamen Rob en Wilma naar Ngao en werd er inkopen gedaan. Bij Big C in Lampang werd de inkopen gedaan. Drie volle winkelwagens werden volgestouwd en mij trouwe Honda kon het nog net laden. Toen naar Lotus, want daar waren enkele spullen die Big C niet had. Dat was ook een volle winkelwagen daar. Alles ging in mijn Honda.


Wilma aan het uitzoeken.





Wilma was wel een paar uur bezig om alles uit te zoeken in de lege slaapkamer van me. Rob en ik zaten lekker op de veranda van het goede leven te genieten, terwijl Wilma boven bezig was. We zagen haar bijna niet.

Op zaterdag de 14de februari was het dan zover. Het Grote Kinderfeest van Ngao kon beginnen.

Eerst was er een ceremonie bij een groot geesteshuisje om de geesten goed te stemmen en het goed slagen van het feest af te roepen. Een varkenskop (gekookt), twee kippen, ook gekookt, fruit, bloemen en wat drank werd bij dat geesteshuisje gezet en Rob, Wilma, Siriporn en wat andere medewerkers baden voor een goede dag van het feest.

Bidden voor een goed geslaagd feest.

Tegen negen uur kwamen de eerste kinderen al naar het terrein. Die kregen feestkleding en er werd een begin gemaakt met het schminken van de gezichten van de kinderen. Eerst deed Beppie het in haar eentje, maar later kwamen andere dames helpen, zodat binnen een paar uur veel kinderen geschminkt erbij liepen.

Het schminken van de gezichten
















Er was een groot zeil op de grond gelegd, waar de kinderen hun maskers konden inkleuren, een workshop werd zo gevormd. Wilma legde alles geduldig uit en er kwamen steeds meer kinderen, zodat tegen tien uur het terrein vol met kinderen en hun moeders waren.



Kinderen aan het werk.

















Het terrein was mooi versierd en er was een kraampje waar je limonade kon krijgen en er was een kraampje waar je een ijsje kon krijgen. Dat ijsje is een zgn. “schudijsje”. In een bak met ijs worden een aantal metalen trechtertjes gezet en die trechtertjes worden gevuld met een soort limonade. Dat verijst en om te voorkomen dat, dat limonade-ijs aan het metaal plakt, wordt er voordurend geschud aan de trechtertjes.

De ochtend werd gevuld met workshops, schminken en het op tafel zetten van al de prijzen. Tommy, de gids en chauffeur van Rob en Wilma, was ook aanwezig met een van zijn medewerksters, terwijl Siriporn en Dweil ook in de weer waren. Tommy en Wilma namen de spelletjes door, de prijzen werden keurig op volgorde gelegd en tegen twaalf uur werd het eten gebracht. Een aantal dames hadden bij het huis van Siriporn een paar uur staan koken en de kinderen, maar ook de volwassenen hadden honger gekregen. Het eten werd uitgedeeld. Een lange rij stond voor de tafels om het eten in ontvangst te nemen. Alles was op papieren borden met plastic lepels en vorken. Dus niet veel om af te wassen.

Eten wordt uitgedeeld.















Om een uur begonnen de spelletjes. De kinderen werden in leeftijdsgroepen ingedeeld en iedereen zat onder de tent, want het was warm. Tommy was een prima ceremoniemeester, hij had al diverse kinderfeesten van Rob en Wilma meegemaakt, dus had hij ervaring hiermee. Intussen had Wilma zich omgekleed als Tijgetje, het vriendje van Winny-the Pooh, het thema van het feest. Geel was de kleur van het feest.Tijgertje
Wilma als Tijgetje

Het eerste spelletje was met een skippybal rond springen en men moest dan wat opdrachten uitvoeren. De jongens tegen de meiden. Dat vonden ze wel leuk. De winnaars kregen een opblaasstoel. Maar voor ieder kind was er een prijs. Niemand ging met lege handen naar huis.

Het Skippy-bal spel.


Toen kwamen de jongste kinderen aan de beurt. Die deden een soort stoelendans. Maar omdat men hier de gewoonte heeft om op de vloer te zitten werden er grote zakdoeken gebruikt i.p.v. stoelen. Het thais orkest deed prima mee om de muziek stop te zetten. Voor elk kind was er, behalve voor de winnaar, een kleine Winny-the-Pooh knuffel, terwijl de winnaar een grote Winny-the-Pooh pop kreeg. Uiteindelijk waren er een meisje en een kleine jongen over. Het meisje won en de kleine jongen kreeg dat kleine knuffeltje. Hij stond er heel erg beteuterd bij toen het meisje die grote pop kreeg. Zijn gezichtsuitdrukking was voor mij het hoogtepunt van het feest. Zoveel teleurstelling en dat mannetje begreep maar niet waarom hij die grote pop niet kreeg.Kijk naar het mannetje in het midden. Die had de tweede plaats, maar is niet gelukkig


Toen was er zaklopen. Dat was ook een leuk spelletje. Z vielen als Manke Nelissen neer. De kinderen in de tent spoorde de deelnemer luidruchtig aan en uiteindelijk kwam er een winnaar te voorschijn.


Zaklopen is zo moeilijk


Er was ook een spelletje, waar de deelnemers een soort droge koek naar binnen moesten werken, met water als hulpmiddel en dan een bakje met meel leegblazen waaronder een 10-baht stuk verborgen lag. Wie als eerste het muntstuk had was de winnaar.

Dat droge koekje is maar moeilijk weg te werken.


Een van de laatst spelletjes was dat twee groepen kinderen, samengebonden aan de enkels met touwen een race gingen lopen. Dat bleek een te moeilijke opgave. Toen besloot Wilma en Tommy dat de kinderen in paren, samengebonden, zouden lopen. De prijzen voor de eerste 5 paren logen er niet om. Er stonden 10 radio’s te pronken op de tafel als eerste prijs. Het werd wel lachen. Maar uiteindelijk waren er 5 winnende paren.

Dat is moeilijk met zoveel samengebonden enkels.


Wilma, in samenwerking met Siriporn, had er voor gezorgd dat er een “Roti-karretje” naar het terrein kwam. Die roti-man bakte de Thaise roti in een sneltrein vaart. Om vier uur kwam er een horde kinderen naar dat roti-karretje en vormde zich een lange rij om een roti te krijgen.
Roti uitdelen.


Het thais orkestje speelde de hele dag Thaise muziek en waren prima bezig tijdens de spelletjes om die, wat de muziek betreft, in goede banen te leiden.
Het orkest


Wilma had ook bedacht dat er een soort competitie tussen de leden van dat orkest moest zijn. De muzikant die het beste hun muziekinstrument bespeelde kreeg een prijs van 500 baht. De rest kreeg 100 baht als prijs.

Er werd een jury samengesteld en die kreeg een aantal bloemen kransen die ze om de nek van hun favoriete speler konden hangen. Ze konden ook meerdere muzikanten een bloemenkrans omhangen
Wilma telde later het aantal bloemen kransen die om de nekken van de muzikanten hingen en de fluitspeler bleek de meest kransen om zijn nek te hebben hangen en kreeg dus 500 baht.

Wilma telt de bloemenkransen.


Intussen hadden de dames bij de keuken een grote wok met olie klaarstaan en werd er patat gebakken. Wilma had zelfs puntzakjes uit Nederland gestuurd, waar de patat in kon. Met ketchup en mayonaise werden veel van die zakjes patat uitgedeeld met wat vleesballetjes erbij.

Tegen vijf uur liep langzaam het feestterrein leeg. Vermoeide kinderen werden op de brommers geladen, hun prijzen stevig in de hand en konden de medewerkers even uitblazen.

Een lange dag.


Wilma had ook voor de medewerkers wat in petto. Zij organiseerde een loterij. Iedere medewerker kreeg een aantal loten en de loterij kon beginnen. Een groot aantal spullen werden verloot en iedere medewerker had wel prijs, want alle loten werden verloot.

Toen het donker was, werd er een nog vuurwerk afgestoken die Peter gekocht had en in een eerder stadium bij mij had afgeleverd. Omdat het huis van Johan en Siriporn op een heuvel ligt, kon hel Ngao meegenieten van dit vuurwerk. Stom als ik was, had ik twee vuurwerkstukken bij mijn huis vergeten en die hebben we later op de avond afgestoken. Kon Ngao twee keer genieten van vuurwerk.

Al met al en zeer geslaagd Kinderfeest. Zo’n feest was nog nooit in Ngao gegeven en de kinderen hebben met volle teugen van dit feest genoten. Er zal nog maanden over dit feest in Ngao gesproken worden, neem dat van mij aan.

Alle medewerkers hebben hun beste beentje bijgezet, maar ik moet twee mensen voor het voetlicht stellen. Dat is in de eerste plaats Wilma, die het gehele jaar door stad en land in Amsterdam doorliep om de prijzen te kopen en dozen naar mij te sturen en een grote fantasie had wat de prijzen, kleding e.d. Rob heeft ook het nodige gedaan in dit verband. Ook op het feest zelf was zij de grote animator. De kinderen genoten van het optreden van haar als Tijgetje.

Ook Siriporn kan in het zonnetje worden gezet. Zij zorgde dat er kinderen kwamen, het orkestje kwam, de tenten, tafels, stoelen e.d. op het terrein kwamen en ook zij was onvermoeibaar tijdens et feest.

Verder aan alle medewerkers hulde, want zo een feest had Ngao nog niet gezien.

VIDEO DEEL 1
Winny Pooh in Thailand, in Ngao PART 1 from ThailandGekClub on Vimeo.




VIDEO DEEL 2


Winny Pooh in Thailand, in Ngao PART 2 from ThailandGekClub on Vimeo.
























En bedankt Ilona Peuten van http://www.traktatiecorner.nl/

Geen opmerkingen: