donderdag 2 juni 2011

Een Gouden Boeddha, auto-onderdelen, diner-cruise en een cowboy-verhaal

Een van de voordelen van internet is, dat je via forums een netwerk van vrienden en kennissen kan opbouwen. Zo zijn Rob en Wilma al een paar jaar goede vrienden van mij. Rob en Wilma leerde ik kennen via zijn internetclub “Thailand Gek Club”. Ik schreef daar wat berichtjes in, we ontmoeten elkaar voor de eerste keer in Phayao en het klikte meteen.

Rob en Wilma zijn oude Thailandgangers. Niet in leeftijd, maar in het aantal keren dat zij Thailand bezoeken. En bij voorkeur gaan ze naar bergstammen en andere niet zo erg bekende plekken in Thailand.

Dit jaar waren ze er weer en ze nodigde mij uit om met hen naar Yasothon te gaan voor het jaarlijkse raketten-festival daar. Eerst zouden ze vliegen naar Korat en dan met de bus naar Yasothon. Ik zou hen dan daar ontmoeten. Maar naar enige beraad besloot ik ze in Bangkok op te halen en met mijn trouwe Honda via Korat naar Yasothan te rijden.

Op 9 mei was het zover. Mijn trouwe Honda stond te trappelen op zijn wielen om de reis naar Bangkok te aanvaarden en vroeg in de morgen gingen we op weg. De ruim 700 kilometer naar Bangkok is eigenlijk routine en ik was er vroeg in de middag.

Ik zou logeren in een goed hotel in Chinatown, maar hoe moest ik daar komen. Ik weet de weg niet zo goed in Bangkok en alleen achter het stuur zoekend naar dat hotel leek me niet verstandig. Dus parkeerde ik de auto bij het oude vliegveld, Don Muang. Ik belde Rob op en die was wel wat verbaasd dat ik daar stond. Ze haalde me daar op en met behulp van de GSM van Rob konden we het hotel dan ook makkelijk vinden. Die GSM heeft een lieftallige damesstem in het Nederlands en ik doopte die GSM dan ook in “De Dame”.
De volgende ochtend moesten Rob en Wilma naar de tandarts en ook wat andere zaken en ik kon China town gaan verkennen. Niet ver van het hotel was de tempel met de Gouden Boeddha. Die stond eerst op een andere plaats, maar men bouwde een nieuwe tempel, waarin die Gouden Boeddha een prominente plaats kreeg. De tempel heet “Wat Traimit” (Temple of the Golden Buddha)” Het is een vier verdiepingen gebouw met een informatie centrum over die Gouden Boeddha.

Het verhaal wil dat tijdens een transport van die Boeddha, het beeld omviel en een stuk van het gipsen omhulsel eraf viel. Onder dat gipsen omhulsel kwam een massief gouden beeld te voorschijn. Het beeld weegt 5.5 ton is is echt van massief goud.


Het informatiecentrum laat zien hoe het beeld is ontdekt, hoe het transport van dat beeld ging. Op de vierde etage is het beeld te zien en wordt bijzonder vereerd door de Thais. Er zwemt ook een bijzonder vis in een vijver. Wat voor soort vis, is mij niet bekend

De tempel ligt aan de grens met Chinatown en de grote ingangspoort Chinatown is vlakbij de tempel.

Toen ik weer naar het hotel terugliep zag ik een Chinese tempel, waar ook een medisch centrum is gevestigd. De geneeskunde wordt op oud-chinese wijze toegepast.



De straat waar het hotel aan ligt is erg druk. Trouwens heel Chinatown is net een mierennest. Overal zijn winkeltjes, kraampjes en restaurantjes.

In de middag gingen we wat lopen door Chinatown. Rob en Wilma wisten leuke plekjes te vinden in de steegjes. In een van de steegjes werden auto-onderdelen bewaard, schoongemaakt en waarschijnlijk weer verkocht. Die auto-onderdelen waren niet mooi op een rijtje uitgestald, maar op een hoop gegooid. Bergen onderdelen, remschijven, versnellingsbakken, hele motorblokken en meer van dat spul lag op een hoop bij die werkplaatsen. Geen scheiding van opslag van afgewerkte olie, chemicali├źn en dergelijke. Dat stroomde gewoon via een gootje de riolering in. Milieu-politie uit Nederland zou ter plekke een hartstilstand krijgen. Ik had zoiets nog nooit gezien.





Ook kwamen we bij een tempel met een crematorium. Volgens mij zou er de volgende dag een crematie zijn. De kist stond al gereed om in het crematorium te verdwijnen. Tevens liggen er twee krokodillen in een vijver bij die tempel. Volgens mij liggen ze te wachten op de restanten wat uit het crematorium komt.


In de avond hadden we een “diner-cruise”. Op een mooie boot een diner voorgeschoteld krijgen, terwijl Bangkok aan je voorbij gaat. Er werd traditionele dansen uitgevoerd en het eten was ook prima. Een mooie avond op de Chao Praya. Vooral de verlicht tempels en Koninklijk Paleis was prachtig om te zien.




De dag daarop vroeg uit de veren, want we gingen naar Chockchai. Dat is een grote boerderij die is omgetoverd tot een soort pretpark en waar je stadkinderen kunnen zien hoe een melkerij eruit ziet. Die boerderij ligt aan de weg naar Korat en de eerste rondleiding is om tien uur. De andere rondleiding is om drie uur, dus te laat voor ons.

We waren er om half tien en alles op die boerderij heeft een “wild-west-look”. De personeelsleden lopen in cowboykleren rond en overal hoor je country-muziek uit de luidsprekers klinken.


De rondleiding was met heel wat mensen en wij waren de enige “farangs'. De gids sprak dan ook alleen Thais. Dat gaf in principe niets, want als echte Hollanders konden we prima alles zien en begrijpen. Friese zwartbonte koeien liepen er rond en dat was een vertrouwd beeld voor ons. Bij de melkerij kon je zelf eens proberen een koe te melken en dat hoefde je niet twee maal aan Wilma te zeggen. Dapper trok ze de laarzen aan en ging een koe melken. En dat ging haar nog goed af ook.

Met een rij wagons, getrokken door een tractor, gingen we de boerderij rond. De weg ging langs stallen en velden vol met mais en andere veevoer. We kwamen uiteindelijk bij een wild-west dorpje dat bestond uit decorstukken.

Maar er waren ook kraampjes waar je met een geweer kurken kon schieten op prijzen. Ballonnen kon je stukgooien met pijltjes en je kon een ritje maken op een paard. Wij gingen een ritje maken in een rijtuigje met een paard ervoor. Dat rijtuigje was voor Thais gemaakt, dus zaten Rob, Wilma en ik nogal als sardientjes in dat rijtuigje.

Er was ook een kleine arena met tribunes. Daar werd door Thaise cowboys kunstjes opgevoerd. Met een paard rondrijden, lasso gooien en een kalf met een lasso vangen. Er was er zelfs een die met een paar revolvers stond te spelen. Serieus liet hij die revolvers ronddraaien en zijn hand en weer terug in die holsters gooien. Maar als je goed keek, waren het speelgoedrevolvers, dus een gat in een muntstuk schieten was er niet bij. Wilma gaf nog wel de kalfjes te drinken bij een show met kleine dieren.






Na twee uur was de rondleiding voorbij en werden we met z'n allen via een souvenierswinkel naar buiten geleid. Daar was een groot restaurant waar je goed kon eten. Niks Thais, maar T-bonesteak steaks, biefstukken met frites e.d. We namen een biefstuk en ik moet zeggen hoewel de biefstuk aan de randen wat doorbakken was, de rest van die biefstuk prima te eten was.

ChockChai is leuk voor de kinderen, leuk om te zien, je kunt er lekker eten, maar er is niets dat aan Thailand gerelateerd is. Texas in het klein in Thailand, zou ik zo zeggen. Maar het is de moeite waard om het te bezoeken.


Daarna op weg naar Korat en “De Dame” bracht ons feilloos naar Korat en naar het hotel. Korat is een grote stad. Het liet me denken aan de omvang van Chiang Mai. Het bied de toeristen weinig aan bezienswaardigheden. Midden in het centrum staat het beeld van Taw Suranaree. Zij verdedigde de stad tegen Laos, toen haar man naar Bangkok reisde om versterkingen te halen. Het is een monument dat door vele wordt bezocht en de vering voor haar is groot. Tientallen mensen verdringen zich om lotusbloemen en wierookstokjes aan te bieden. Verder bied de stad niet veel. Maar ik moet zeggen dat we er slechts een overnachting deden, dus de stad echt verkennen deden we niet.
We aten wel bij een enorme “mall”. Een enorm winkelcentrum, waar je verdwaald. Je moet goed in je geheugen prenten waar je de auto heb geparkeerd, want anders vind je hem nooit meer terug.
De volgende ochtend gingen we naar Yasothon, maar dat wordt in de volgende blog beschreven

2 opmerkingen:

ReneThai zei

Wat een geweldig verhaal , ik wacht met gepast ongeduld op de volgende .

Rene

Hondje(s) van de bakker zei

Een mooi reisverslag, op naar het volgende avontuur met Rob en Wilma!