woensdag 3 december 2008

Wetenswaardigheden over Thailand


Zaterdag 11 Oktober 2008/2551 C o l u m n van Kees/Printen
Wetenswaardigheden over Thailand

De meeste lezers van dit forum kennen Thailand.
Zij komen er op vakantie of wonen er.
Maar wat weten we eigenlijk van Thailand? Waar komen sommige tradities of gebruiken vandaan? Ik kreegeen aantal links van Rene, waarvoor mijn dank, en daar stonden een hoop wetenswaardigheden overThailand in. De meeste zijn niet wereldschokkend, sommig humoristisch, kortom een verzamelingvan wetenswaardigheden over Thailand, die de meeste, waaronder ikzelf, niet wist. Of het allemaalde volledige waarheid is, daarvoor durf ik mijn hand niet in het vuur voor te steken, maar leuk zijnze wel.
Als je nu Thailand binnenkomt is dat meestal via het nieuwe vliegveld. Dat vliegveld heetSuvarnabhumi (uitgesproken als “Su-Wana-Poom”) en is op een moeras gebouwd. De naam van hetmoeras was “Cobra-moeras”. Het vliegveld heeft de grootse terminal van de wereld onder een daken de hoogste verkeersleiding toren. Het heeft ook de langste voorbereidingstijd gehad, nm. vanaf1960. Toen was de eerste planning van het vliegveld er.De oorspronkelijke naam van het vliegveld was “Ning Ngoo Hao”. Bijgelovig als de Thais zijnvonden zij de naam maar niks, wat de naam had geen goede betekenis, buitendien, geen enkelebuitenlander zou die naam correct kunnen uitspreken. Spreek die naam maar eens vlug uit, je tongbreekt er bijna in tweeën van.

Wat hopelijk niet gebeurd, maar je wordt ziek tijdens je vakantie. Ga dan maar naar hetBumrungrad Hospital. Die verpleegde in 2005, 400.000 buitenlandse patiënten uit meer dan 150landen. Wedden dat je dan wel ergens daar een Nederlander aantreft?
Maar je bent niet ziek en op ontdekkingstocht door Bangkok kom je langs het 'Victory Monument”.Veel wegen komen erop uit. Dat monument is in 1941 gebouwd op bevel van de toenmalige Eersteminister, Phibulsongkran, die met het monument de overwinning wilde vieren op de Fransen inIndo-China van het vorige jaar.De naam “Victory” van het monument is nu niet de juiste benaming want een jaar later dwongen deJapanners de Eerste minister weer de gebieden aan Vichy-Frankrijk af te staan, dus stond hij metlege handen.

Thailand is ook het enige land ter wereld dat in een tijdsbestek van zeventien jaar zijn naam driemaal veranderde. In 1932 veranderde het van Siam naar Thailand. In 1945 werd de naam Siam werdin ere hersteld en in 1949 besloot men om Siam maar weer Thailand t noemen.
Voor de fruitliefhebbers goed nieuws. Thailand is de grootste ananas-exporteur ter wereld . Kan jein Nederland genieten van een echte Thaise ananas. Die uit Lampang zijn het smakelijkste, beweertmen. Dat kan ik beamen, want ik woon in de provincie Lampang.
Voor de vakantieganger is Thailand altijd lekker warm. Zeker gezien het klimaat in Nederland.Maar in 1955 heeft het gesneeuwd in de provincie Chiang Rai. En de Thais maar met sneeuwballengooien. Overigen bestaan er foto's van, maar die zij zo onscherp, dat je wel wat wits zie op degrond, maar het kan net zo goed een opengebarsten zak meel zijn. Voordat het door de autoriteitenzou zijn bevestigd, was de sneeuw gesmolten.
Een premier van Thailand, M.R. Sukrit, was voor dat hij Premier werd een filmster. Althans hijspeelde in de film “The Ugly American”, met Marlon Brando, de rol van de premier van Thailand.Waarschijnlijk vond hij die functie als Premier zo interessant, dat hij 12 jaar later maar een echtePremier werd.
Thais begroeten je met de woorden “Sawatdee”. Het woord is afgeleid van het Sanskriet “Svasti.Svasti wat betekend “goed gevoel”, is in het Engels “Swastika” Heeft niets te maken met het Nazi-tijdperk, want overal in de hindoe tempels zie je Swastika-symbolen. De punten van die swastikawijzen overigen de andere kant op dan het Nazi-symboolHet woord Sawatdee is eigenlijk van hindoe origine.
Dat al heel vroeger farangs een rol speelde in Thailand is bekend. De griek, Constantine Phaulkon,wat in het Ayutthaya-tijdperk Minister van Buitenlandse Zaken van Thailand. Hij was devoornaamste adviseur van de Koning. Helaas voor hem werd hij ter dood gebracht na de dood vande Koning, omdat de hovelingen niet gediend waren van zijn westerse denkwijze.
Een probleempje ontstond toen de huidige koning met Sirikit, de huidige koningin wilde trouwen.Hij moest, net als elke andere Thai, een formulier invullen met zijn beroep. Sommige hovelingenwilde dat hij daar “Koning”in zou vullen, maar dat kon eigenlijk niet. “Government Official” gingook niet, dus vulde men dan maar “Ruler of the Country” in. Was niet helemaal de waarheid, wanthij is constitutioneel vorst, maar in feite was het het wel.
Witte olifanten betekenen voor Thailand goed geluk. Dus krijgt de Koning elke witte olifant diegeboren wordt. Dat gebeurd met allerlei ceremonieën en gebruiken. Een gebruik is in devergetelheid geraakt, namelijk dat jonge witte olifanten zogen aan de borsten van jong dames.
Dat leden van de koninklijke Familie van Thailand niet altijd welkom zijn gebeurde in november2005. Koningin Sirikit wilde een beroemde Hindoe-tempel in Bhubaneshwar bezoeken, maar zemocht er niet binnenkomen. Ze was buitenlander en bovendien Boeddhist. Van discriminatiegesproken.

Heb je de amulet die je hier boven ziet, in je bezit hoef je nooit meer te werken. Deze amulet heet “Somdej WatRakhang”. Sommige van hen zijn 150 jaar oud en zijn meer dan 30 miljoen baht waard. Even inWat Analayo kijken of ik die amulet ergens zie.

De Thaise koninklijke hymne (Sansoen Phra Barami), niet te verwarren met het volkslied, isgecomponeerd door een Rus, Pyotr Schurovsky. Voor de revolutie van 1932 was deze hymne hetvolkslied.
De huidige volkslied van Thailand is overigens gecomponeerd door een Duitser, Peter Feit.
Je zou denken dat strip-shows in Pattaya ontstonden. Niets is minder waar. De eerste stripshowswaren in Had Yai in 1953. Deze shows werden door de toenmalige Premier bevolen omdat hijwesterse invloeden in Thailand wilde promoten. Maar omdat de Thais van nature erg preuts zijn,werden de shows opgevoerd bij tempels onder het toezicht van monniken. Dat waren nog eenstijden.
Het meest waardevolle bankbiljet in Thailand is een biljet die werd uitgegeven in 2000. Dezespeciale bankbiljet werd uitgegeven ter gelegenheid van het Gouden Huwelijksfeest van de Koningen Koningin. De biljet heeft een waarde van 500.000 baht. ( links boven )

Nu we het toch over het Koningshuis hebben, de meeste koningen hebben niet stilgezeten om hunnageslacht veilig te stellen. Dit is de top 5 van die Koningen:
1. Koning Monkut (Rama IV) = 82 kinderen 2. Koning Chulalongkorn (Rama V) = 77 kinderen 3. Koning Loertla (Rama II) =73 kinderen 4. KoningNangklao (Rama III – 51 kinderen 5. Koning Phutthayotfa (Rama I) = 42 kinderen.
Ik vraag me dan wel of of ze nog de tijd hadden om te regeren. Met name Koning Mongkut, wantdie was eerst 27 jaar monnik voor hij de troon besteeg.
Overigens had Koning Rama VI slechts een kind, Rama VII had er geen en Rama IX (de huidigevorst) heeft vier kinderen
Even heel iets anders. In 1997 vond in Bangkok de grootste crematie uit de geschiedenis plaats.Verspreid over 7 dagen werd in december van dat jaar 21.000 lichamen gecremeerd. Deze lichamenwaren van mensen die in de tien jaar voorafgaande 1997 verongelukt waren in het verkeer enandere ongelukken en die door nabestaande nooit waren opgeëist.
Buitenlanders noemen Bangkok Bangkok en Thais noemen het Krungthep. De oorspronkelijkenaam was Bangkok, betekende “Dorp van Olijven” en stond aan de andere kant van de ChaoPhraya. Toen de hoofdstad nar de andere oever ging vonden de buitenlanders “Krungthep”maarniks en bleven de naam Bangkok houden. In de zuidelijke provincies blijft men overigens ookBangkok zeggen.Roi Et betekende “Honderd-en-een”. Het is een provincie in het Noord-Oosten van Thailand.Genoemd naar de aantal stadspoorten en satelliet-steden. Ongelukkig zijn er maar elf poorten ensatelliet-steden, dus had de stad “Sip Et”moeten heten. Maar om de belangrijkheid van de stad teaccentueren besloot men de stad toch ”Roy Et” te noemen.
Goed nieuws voor de vakantiegangers. Bangkok is officieel de warmste hoofdstad ter wereld. Dusvakantiegangers, lekker bruingebrand in Bangkok. Waar weet ik eigenlijk niet, maar alleen van deluchtvervuiling kun je er bruin worden.
Sinds het begin van de negentiende eeuw hebben alle Nederlanders een achternaam. Dat moesttijdens de Franse bezetting.. De Thais hebben pas sinds 1913 achternamen. De Thais moesten ereigenlijk niets van weten en tot de dag van heden gebruikt men alleen de voornaam. Alleen inofficiële papieren staat de achternaam. Zo is de naam Thaksin een voornaam. Omdat er veelvoornamen hetzelfde zijn krijgt ieder kind een “nickname”. Daar gaat hij het hele leven mee door.Thais hebben grote moeite met westerse achternamen. Mijn post en ook op het contract met UBCstaat de naam Cornelis Johannes. Mijn achternaam zie je nergens. Ook op sommige pasjes vanziekenhuizen e.d. staat mijn naam in alle verschillende mogelijkheden.
Tenslotte, wat is er verboden in Thailand:
Het is verboden in Thailand dat een vrouw zich alleen bevindt in een avond en nacht uitgaansetablissement. Zij moet dan met een man vergezeld zijn. Wordt deze wet precies uitgevoerd, isPattaya een spookstad.
Het is in Thailand verboden om waar dan ook met ontbloot bovenlijf te lopen. Dat geldt voor manen vrouw. Ten alle tijdn dient men men bovenkleding te dragen. Over de rest van de kleding wordtniet gesproken. Verlaten stranden, lege go-go bars zijn het gevolg als deze wet zou wordentoegepast.
Het is in Thailand verboden om zonder ondergoed zich op straat te begeven. Ben wel benieuwd hoeze dit controleren.
Sinds 1939 is het verboden om tijdens het spelen van het volkslied NIET op te staan.
Dat waren enkele wetenswaardigheden over Thailand. Soms serieus te nemen, andere met eenglimlach te lezen. Ik kreeg deze wetenswaardigheden via links, die mij door Rene werden gestuurd.Mijn dank daarvoor. Zelf had ik sommige nooit kunnen verzinnen of bedenken. Maar de meestewetenswaardigheden zijn waar. Althans, volgens de schrijvers van die wetenswaardigheden.
Het zal enkel maanden stil zijn wat de columns betreft. Mijn zus komt voor vier weken hier opvakantie en daarna komt mijn broer ook voor vier weken vakantie vieren in Thailand. Einddecember ben ik eigenlijk pas weer terug op het thuishonk. Dus begin januari komt pas devolgende column.
Het is wat vroeg, maar iedereen Prettige kerstdagen en een GezondNieuwjaar.
De nieuwe column(s) gaan dan over de reizen die ik met de familie maakte in dieweken.
Terug naar PDF file: Colomn 14

www.thailandgek.nl
Posted by Picasa

Toerisme in Thailand


Zaterdag 20 September2008/2551 C o l u m n van Kees/Printen
Toerisme in Thailand
Vrijwel iedereen die deze column leest is een toerist in Thailand of was ooit een toerist in Thailand. De een ging weer terug voor zijn werk, de ander kwam in Thailand wonen, voor werk of als gepensioneerde. Maar allemaal hadden zij "iets" met Thailand. Ieder heeft zo zijn eigen verhaal wat hem bindt met Thailand of waarom hij als toerist naar Thailand gaat. Massatoerisme is maar van de laatste 40 jaar. Er waren wel toeristen voor die tijd, maar die waren wat meer vermogend, want reizen kostte toen geld en vooral tijd, immers de meeste reizen gingen per schip. Begin 60-tiger jaren kwamen de goedkope chartervluchten naar Spanje en later naar andere Europese bestemmingen. Van op vakantie gaan naar verre oorden was eigenlijk nog geen sprake. Als je familie had in Australië, Nieuw-Zeeland of andere emigratielanden ging je nog wel daar op vakantie, want dan was het redelijk goedkoop. Geen hotelkosten e.d. Twee factoren speelden een grote rol in de ontwikkelingen van het toerisme naar Thailand. Ten eerste was het de Vietnamoorlog en de Amerikaanse soldaten kwamen hier voor hun rust en weer op, adem te komen. Thailand was in de regio de voornaamste bondgenoot van Amerika en Bangkok groeide als kool. Maar de soldaten wilden strand, zon, zee en seks en die vonden ze in het vissersplaatsje Pattaya.
Enkele Amerikanen bouwden er wat guest houses en de geschiedenis van Pattaya ontstond. Soldaten uit Amerika vertelden over de schoonheid van Thailand en zo ontstond een soort Amerikaans toerisme naar Thailand. De reis was wat langer, maar het was veel goedkoper in Thailand dan Hawaï, het land waar Amerikanen op vakantie gingen als de zon, zee en seks wilde hebben. De andere factor was dat de "wide body's", zoals de 747 en de DC-10 op de vliegtuigmarkt kwamen en het vliegen een stuk goedkoper werd. Ook de hoogconjunctuur in Europa zorgde dat die vliegreizen betaalbaar werden voor "Jan Modaal".
Touroperators begonnen reizen aan te bieden naar Egypte, Israël, Sri Lanka, Thailand, Dominicaanse Republiek enz. En dat voor betaalbare prijzen. Thailand sprong eruit wat de reizen naar Zuid-Oost Azië betreft. Maar het fundament voor de faciliteiten voor het toerisme was al gelegd door de Amerikanen en daar bovenop kwam dat Laos, Cambodja en Vietnam in puin lagen vanwege de oorlog. Maleisië kwam eigenlijk niet in aanmerking, vanwege dat het een moslimland was met vele beperkingen wat vertier betrof. Dus had Thailand in dat opzicht het rijk alleen. Hier zijn de statistieken voor het aantal toeristen van het jaar 1998 t/m 2007. Elk jaar was er een stijging van het aantal toeristen. Ook is er een statistiek van het aantal toeristen in 2003 wat meer gespecificeerd. Latere cijfers kon ik niet te pakken krijgen. Deze statistieken komen van Ngo's, dus niet van de officiële overheidsdiensten, die willen de cijfers nog weleens positiever opkrikken dan ze in werkelijkheid zijn.


Wat opvalt is dat er veel meer Thais in eigen land op vakantie gaan dan dat er buitenlandse toeristen binnen komen. 2007 heeft 83.23 miljoen Thaise vakantiegangers en 14.46 miljoen buitenlanders op vakantie in Thailand. Alleen de verblijfsduur is veel korter dan de buitenlandse toerist. Het uitgave patroon van de Thais verschilt erg veel van die van de buitenlandse toerist. Want aan inkomsten heeft Thailand veel meer aan de buitenlandse toerist dan de Thaise toerist. Voor de buitenlandse toeristenstroom gaf alleen 2003 en 2005 een vermindering, maar dat werd het jaar daarop ruimschoots weer goedgemaakt.
Dit zijn de cijfers meer gespecificeerd. Het zijn de statistieken van 2003, maar ik geloof dat deze cijfers niet veel in andere jaren zullen verschillen.
Waar gaan deze toeristen allemaal naartoe in Thailand? De cijfers laten zien dat heel wat toeristen toch op eigen gelegenheid hier naartoe komen. 39% gaat voor een georganiseerde reis en de rest komt op individuele wijze hier naartoe. Dit wil niet zeggen dat ze de hele vakantie zelf plannen, maar vaak gebeurt het dat zij hier in Thailand met groepen op reis gaan. De meeste groepsreizen gaan naar de bekende toeristische plekken in Thailand. Bangkok, Ayuthaya, Chiang Mai, Gouden Driehoek, Sukhothai, Rivier de Kwai e.d. De laatste dagen van die vakantie wordt doorgebracht op een van de stranden van Thailand. Vooral Europese groepsreizen zijn vermoeiend, er wordt veel gereisd om alles in die 10 of 12 dagen te zien.
Volgens een enquête van 2003, gemaakt door de reisorganisaties in Nederland, wil 80% van die deelnemers aan groepsreizen zeker terugkomen naar Thailand, maar niet met een groepsreis. Ongeveer 30% vond de groepsreis aantrekkelijk en leuk. De rest vond het vermoeiend, teveel tijd werd er doorgebracht in winkels e.d. En het vroege opstaan werd ook als een negatieve ervaring aangeduid. Het probleem van vele groepsreizen vanuit Nederland is dat de Nederlandse touroperator zijn reizen uitbesteed aan een Thaise touroperators. Volgens de wet moet er een Thaise reisleider aanwezig zijn. Soms is er ook een Nederlands sprekende reisleider aanwezig, maar vaak wordt alleen Engels als voertaal gebruikt.
Maar wat maakt Thailand een trekpleister voor toeristen? Het is een mooi land met veel natuurschoon. Mooie stranden, veel eilanden, bergen, natuurparken, een goede infrastructuur wat de wegen betreft. Het heeft een fijn netwerk van busverbindingen, de spoorwegen lopen wat achter, kortom het heeft alles wat het voor toeristen aantrekkelijk maakt. Ook heeft Thailand accommodatie van heel goedkoop tot heel duur. Backpackers kunnen net zo gemakkelijk hier op vakantie gaan dan miljonairs. Dan krijg je de individuele toerist. Die kan je in weer categorieën indelen. De eerste categorie wil veel van het land zien, gaat een week in retraite in een Wat, doet een fietstocht door Noord-Thailand, gaat de culturele erfenissen van Thailand bekijken, kortom is geïnteresseerd in Thailand, zijn bevolking en zijn cultuur. Onder deze categorie valt ook diegene die naar de diverse eilanden gaan voor scubaduiken, vissen, eilanden verkennen enz.
Maar waarom is Thailand dan in de wereld beken om zijn sekstoerisme? Is dat wel terecht? Toen ik op vakantie ging naar Thailand, zeiden de collega's altijd tegen mij: "Je gaat zeker lekker op de seks toer daar in Thailand, Kees". Thailand heeft een reputatie opgebouwd in een tiental jaren dat je daar seks kan hebben met elke meisje of dame die over straat loopt. Overdreven, natuurlijk, maar dat is het beeld van Europa over Thailand. Van de 10 documentaires die over Thailand gaat zijn 9 gewijd aan de seksindustrie. Terwijl het overgrote deel van de Thaise bevolking zo preuts is als het maar zijn kan. Vergeleken met de Thaise bevolking is Staphorst een frivole samenleving in dit opzicht. Niets ten nadele van Staphorst overigens.
Maar toeristen en ook ex-pats komen er hier vlot achter dat alles draait om geld. De Thais zijn dol op geld. Hoe dat verdiend wordt, maakt niet uit, als de geldbuidel maar in hun richting gaat. De Amerikaanse soldaten kwamen niet hier voor een biertje en een sigaretje. Die wilde ook wat anders en betaalde grif voor die diensten. De baht was toen veel geld, zoals de gulden toentertijd veel geld was. Dus de dollars stroomde binnen en voor een paar uurtjes plezier hadden Amerikanen Thaise maandlonen over. Maar ook vonden en vinden westerse mannen, Thaise meisjes en Thaise jongens heel aantrekkelijk, exotisch en gemakkelijk in de omgang. Zo ontstond in Pattaya, Bangkok, Phuket en op de toeristische plaatsen een seksindustrie die zijn weerga in de wereld niet kende. Vooral uit de armste streek van Thailand, de Isan, kwamen de meisjes en jongens in grote getallen om het grote geld te verdienen. Ze kwamen er ook achter dat oudere heren smoorverliefd op hun werden en alles in het werk stelde om die jongen of meisje maar te behouden. Dat gaf weer de gelegenheid om meer geld te vragen als alleen de diensten die men aanbood. Dus werden de meest zielige verhalen ophangen en de verliefde westerling geloofde het. Thailand was immers een arm land met veel armoede en de verhalen die opgedist werden, daarvan sprongen spontaan de tranen in de ogen.
Dat de seksindustrie een keiharde is en dat slechts enkelen van de fortuinzoekers het echt maken, financieel dan, dat komt niet aan de oppervlakte. Drugs speelt ook een grote rol om op de been te blijven in deze keiharde industrie Het heeft Thailand een slechte naam bezorgd in de wereld en daar is Thailand voorlopig nog niet vanaf. Ik weet wel dat ik hier zeer algemeen oordeel uitspreek, er zijn er wel degelijk die met hun Thaise partner een fijn leven opbouwde, mar zijn schaars. In het algemeen loopt het meestal met een teleurstelling af.
Ook heeft Thailand een reputatie dat pedofielen een leuke vakantie hier hebben. Dat zijn ook seks- toeristen, maar van een andere slag. Ook hier speelt geld een grote rol. Zeker in het verleden maar ook nu zijn er veel kinderen "werkzaam" in die industrie. Wel of niet gedwongen, maar meestal gedwongen. Door hebzucht geleid door ouders, handelaren, politie e.d. kan deze industrie blijven bestaan.
Voor de schone buitenwereld wordt af en toe een razzia gehouden en word af en toe een buitenlander opgepakt met veel TV erbij. Met veel publiciteit worden deze razzia en arrestaties de wereld ingestuurd. Maar verder heeft de politie en andere functionarissen weinig zin in het effectief bestrijden van kinderprostitutie. De aanvoer vanuit Cambodja en Laos is voldoende om deze industrie, als je het een industrie kan noemen, te laten blijven bestaan. Wat de publiciteit in Thailand betreft, niemand zegt, schrijft of publiceert dat de meeste pedofiele zaken Thais betreft en niet buitenlanders. Ook hier is meer dan 80% van de bekende gevallen Thais. Maar die gevallen halen vrijwel nooit de publiciteit. Slecht voor het imago van Thailand.
Maar er is hoop voor een goede toeristen industrie in Thailand. Men begrijpt nu hier dat niet alles opgeofferd dient te worden aan het toerisme en dat het sekstoerisme verder teruggedrongen dient te worden. Maar dat vergt een mentaliteitsomslag van de Thais zelf. In geen enkele statistiek zal hij het vinden, maar de exoterisch geef het meeste geld uit en, het is waar, dat geld verdwijnt vaak in de zakken van diegene waar het hoort, nm. de dienstverlenende jongen of meisje en zijn/haar familie. Of dat wel goed besteed wordt is en andere vraag. Maar bars e.d. hebben eerst goed wat afgeroomd. Maar heb je eenmaal een "vaste" vriend of vriendin, dan krijgt de bar niet veel meer. Dat je waarschijnlijk niet de enige bent voor die vriend of vriendin, dat is ook een feit.
Maar zoals gezegd, Thailand is langzaam bezig te veranderen, wat het massatoerisme betreft. Er wordt veel meer maatwerk geboden. De concurrentie vanuit Vietnam, Maleisië en vooral China is moordend, dus moet er wat veranderen. De keus voor de Thaise overheid is duidelijk. Of je hervormt de toeristen industrie hier in Thailand op de eisen die de tegenwoordige toerist eist of je zakt langzaam in het toerisme wat je niet wilt, nm. de toerist die niet voor Thailand komt, maar voor de seks. En die hebben we al genoeg hier.
Ook de toerist die regelmatig naar Thailand komt, mag zich afvragen, wat was de reden om voor de eerste keer naar Thailand te gaan en wat is de reden waarom ik nog steeds naar Thailand gaat. Ik hoop dat de redenen om naar Thailand te gaan in de loop van die jaren is veranderd. Die verandering hoop ik dat het ten goede van Thailand is.
Maar er zijn ook genoeg mensen die ik ken die naar Thailand komen om Thailand zien. Wars van alle zaken die een negatief beeld vormen van Thailand. Zij komen voor het land, zijn bevolking, de schoonheid van Thailand, zijn culturele bezittingen, het Thais eten en de gastvrijheid die de Thaise bevolking kenmerkt. Dat zijn de echte toeristen en die mogen wat mij betreft tot in de lengte van dagen dit mooie land bezoeken.
De volgende column zal gaan over: De geschiedenis van Thailand
KLIK HIER: geschiedenis van Thailand, column14.pdf (196.1K)
Posted by Picasa

Gezondheidszorg in Thailand

Maandag 10 September 2008/2551C o l u m n van Kees/Printen

Download 12.pdf (74.1K)

Gezondheidszorg in Thailand.

De gezondheidszorg in Thailand kan men eigenlijk verdelen in drie categorieën. Degezondheidszorg voor toeristen, voor ex-pats en buitenlanders die permanent in Thailand wonen envoor de Thais zelf. Ook onder de Thais zelf zijn er verschillen. Ik zal al deze categorieën apartbehandelen. Ik zelf mocht het “genoegen” smaken om in al de categorieën van de gezondsheidszorgbehandeld te worden. Van de 5-sterren ziekenhuis in Pattaya tot en met de eenvoudige praktijk vande plaatselijk arts in Ngao.

Maar eerst wat cijfer materiaal. Dit zijn cijfers van Wereld Gezondheidsraad Organisatie, onderdeelvan de VN. De cijfers over Birma zijn niet verkrijgbaar, zodat een vergelijking met dat land enThailand niet mogelijk is. De sterftecijfers zijn zowel in het Engels als Nederlands. Ik laat het zostaan, De cijfers in het engels zijn gelijk aan de cijfers in het Nederlands.

De levensverwachting in Thailand is in vergelijking met de onderstaande gegevens in andere landenin Azië. Er is een sterke correlatie met overal gecorrigeerde BBP en de uitgaven voor degezondheidszorg. Echter, bij het zoeken dichterbij is Thailand slechter dan zowel Vietnam enChina. [gegevens WHO, 2005)

Health Expenditure (US$) DeCountry Life Expectancy (M/F) GDP (US$) BBP (US $) uitgaven voor deLand Life Expectancy (M / F) gezondheidszorg (US $)Thailand 67/73 7,248 7.248 321South-Korea 73/80 19,523 19.523 982Zuid-KoreaJapan 78/85 26,860 26.860 2,133 2.133Vietnam 68/74 2,847 2.847 148Malaysia 70/75 9,253 9.253 349MaleisiëSingapore 78/82 25,588 25.588 1,105 1.105 China 70/73 4,460 4.460 261 Er zijn veel redenen voor de verschillen in levensverwachting tussen landen, en wij zijn zeker nietin een positie te verduidelijken.



. Hieronder volgt een vergelijking van doodsoorzaken in de drie landen in Azië en een in Europa.

South-Korea Thailand China Belgium België Zuid-KoreaTotal number of 419,088 9,135,460 275,047 102,947Deaths(2002)Totaal aantalsterfgevallen(2002)CommunicableDisease 1,090,222Overdraagbare 128,441 (30.6%) (11.9%) (5.8%) (6.8%) 1.090.222 16,084 6,991Ziekten 128.441 (30,6%) (11,9%) (5,8%) (6,8%) 16.084 6.991(of which AIDS/ 56,694 (13.5%) (0.5%) (0.02%) (0.08%) 42,603 46 79HIV) (waarvan 56.694 (13,5%) (0,5%) (0,02%) (0,08%) 42.603AIDS / HIV)

45,759 (10.9%) 994,168 (10.4%) 31,885 (11.6%) 5,740 (5.6%)Injuries Letsels 45.759 (10,9%) 994.168 (10,4%) 31.885 (11,6%) 5.740 (5,6%)MalignantNeoplasms 60,014 (14.3%) 1,738,126 (19.0%) 76,679 (27.9%) 28,346 (27.5%)Kwaadaardige 60.014 (14,3%) 1.738.126 (19,0%) 76.679 (27,9%) 28.346 (27,5%)gezwellen 19,110 (4.6%) 125,510 (1.4%) 15,003 (5.4%) 1,773 (1.7%)Diabetes 19.110 (4,6%) 125.510 (1,4%) 15.003 (5,4%) 1.773 (1,7%)Cardiovascular(of which Hart(waarvan (20.0%) 3,001,284 83,624 (32.8%) 75,733 (27.5%) 37,021 (36.0%)Ischemic Heart (20,0%) 3.001.284 83.624 (32,8%) 75.733 (27,5%) 37.021 (36,0%)Disease 28,425 (7.7%) 15,811 (5.7%) 14,985 (14.6%)Ischemische (6.8%) 702,925 28.425 (7,7%) 15.811 (5,7%) 14.985 (14,6%)hartziekte (6,8%) 702.925 24,810 (18.1%) 46,151 (16.8%) 9,234 (9.0%)Cerebrovascular (5.9%) 1,652,885 24.810 (18,1%) 46.151 (16,8%) 9.234 (9,0%)Dis.) (5,9%) 1.652.885CerebrovasculaireDis.) Chronic Respiratory 27,526 (6.6%) 1,432,522 (15.7%) 17,660 (6.4%) 7,626 (7.4%) Disease 27.526 (6,6%) 1.432.522 (15,7%) 17.660 (6,4%) 7.626 (7,4%)Chronische ziekteNatuurlijk, voor het moment, we moeten allemaal te sterven, zodat de som van alle oorzaken van de sterfte moet worden 100%. En wanneer in het ene land zijn er meer dodelijke slachtoffers van ongevallen laten we zeggen, moet worden gecompenseerd door minder sterfgevallen als gevolg van andere oorzaken. Toch een aantal opmerkingen zijn toegestaan, ook met betrekking tot de gezondheid een aantal risico factoren zoals die voor Thailand.Eerst en vooral is de levensverwachting in Thailand is enigszins lager dan in 'minder ontwikkelde'landen als Vietnam en China, wat erop wijst dat nog meer kan worden gedaan ter verbetering van de gezondheid in het land.

Tot zover de cijfers van het WHO. Wanneer je gaat zoeken op sites van GO (GovermentOrganisations) dan zijn de cijfers voor Thailand rooskleuriger. Cijfers van Ngo's (Non-GovernmentOrganisations) zijn betrouwbaarder want ze zijn neutraal en hebben geen politieke agenda.In Thailand is de medische zorg over het algemeen goed. Het is wijd vertakt en in de kleinste dorpjeis wel en eerste-hulp post of een klein ziekenhuis met de eerste-lijns verzorging. In principe kanelke inwoner van Thailand medische zorg krijgen. Ik zeg met nadruk in principe. We zullen later indeze column zien of dat ook in de praktijk ook zo is.


Maar eerst de gezondsheidszorg voor toeristen. Dat is prima verzorgd. Het ene ziekenhuis is nogmooier en beter dan de andere. Vooral in Bangkok en Pattaya, maar ook in Phuket zijn er prima ziekenhuizen, met de meest up to date apparatuur. Het medisch personeel is perfect opgeleid, zowelde doktoren als het verplegend personeel. Het is goedkoper als in Europa, dus ook het medisch toerisme neemt een grote vlucht. Voor veel minder geld kan men in Thailand medisch verzorgd worden als in Europa met dezelfde of soms betere kwaliteit als in het thuisland. Thaise ziekenhuizen op dat niveau adverteren in de bladen om zo klandizie te verwerven. Gewone toeristen zijn over het algemeen prima verzekerd en hebben geen geldzorgen als zij in hun vakantie medische zorg nodig hebben.Iets anders is als iemand zich voorgoed vestigt in Thailand. Ik kan alleen Nederlanders ter sprake brengen, want hoe de medische verzekeringen voor ex-pats van andere landen eruit ziet behandel ikmaar niet want anders wordt het een rijstebrij van regelingen.Wanneer je als Vutter of gepensioneerde in Thailand gaat vestigen, vervalt je ziektekostenverzekering. Als je een postadres in Nederland blijft houden en premies blijft betalen, dan kan je drie maanden verzekerd blijven met de huidige basis-verzekering. Want officieel woon je in Nederland en ben je op vakantie in Thailand. Maar naar drie maanden vervalt de dekking. Ik ga er van uit dat je het ziekenfonds in kennis heeft gesteld dat je in Thailand verblijft. We houden het wel legaal hier.Maar goed, je woont hier nu en je bent uitgeschreven in Nederland, je betaald geen belasting en premies meer, dus heb je twee opties hier in Thailand.Ten eerste, je blijft onverzekerd en betaald alle ziektekosten uit eigen zak. Dat klinkt vreemd, maar het is het in feite niet. Afhankelijk waar je woont in Thailand zijn de kosten van medische zorg laag.Bezoek aan dokters, ziekenhuizen, medicijnen enz.. zijn zeker buiten de toeristische steden voor Nederlandse begrippen erg laag.Maar er zit toch een risico aan vast. Mocht je echt een grote operatie of een angdurig verblijf in hetziekenhuis hebben, dan kunnen de kosten toch aardig oplopen.Maar je kunt je verzekeren. In Thailand zijn er diverse verzekeringsmaatschappijen die ziektekostenverzekeringen aanbieden.Een adder onder het gras, de meeste accepteren geen personen boven de 60 jaar. Ook onze eigen ING heeft een grens van 60 jaar. BUPA accepteert tot 65 jaar. Er is een maatschappij die tot 72 jaar accepteert, maar dan moet je wel met een koffer met geld elke maand naar dat kantoor om de premie te betalen. Meer dan 130.000 baht met een eigen risico er nog bovenop Deze premie is per jaar. Wanneer je 73 wordt wort die premie met 15% verhoogd.

Maar je bent 62 en je wilt je toch verzekeren. Want je weet het maar nooit. Bij BUPA, waar ik verzekerd ben, heb je een scala van mogelijkheden. Alleen ziekenhuisopname verzekeren, metoperaties, ligging etc. ingesloten. Poliklinisch erbij verschillende gradaties enz. enz. De premies zijn er wel naar natuurlijk. Ook hier is het weer: waar in Thailand woon je. Woon je in Pattaya, Bangkok of Phuket, zal je en duurdere dekking moeten kiezen, wan de medische zorg is daar duurder. In het Noorden is het aanmerkelijk goedkoper. Zo is mijn premie meer als 13.000 baht goedkoper, als dat ik in Pattaya zou wonen. Nu is mijn premie 15.000 baht per jaar, anders was het 28.000 baht. WantBUPA vergoed alleen wat in je polis staat. Heb je een kamer van 2000 baht in een ziekenhuis en ben je verzekerd voor 1000 baht per kamer per nacht , dan betaald BUPA maar 1000 baht.Een andere adder onder het gras is dat je premie per jaar naar leeftijd stijgt. In Nederland is dat voor iedereen een bepaalde percentage, hier in Thailand is het hoe ouder je bent, hoe meer de premie stijgt.
Toen ik 61 jaar was betaalde ik, ik had een dure premie eerst, 23.000 baht, maar het jaar daarop, ik werd 62 werd de premie 28.000 baht. Een forse stijging dus. Dus het is zeker raadzaam om goed te kijken welke soort ziektekostenverzekering je neemt en waar je woont. Het kan echt duizenden bahts schelen.Voor verzorging in huis, je wordt wat ouder, nietwaar, daar hoef je je niet te verzekeren. Voor een ziekenverzorger(ster) is het salaris zo laag, dat je het makkelijk zelf kan betalen. Waar ik over schrijf is medische zorg en niet verzorging thuis.Dus, ex-pats, de keuze is aan jullie. Wel of niet verzekeren. De medische zorg is goed, waar je ook in Thailand woont.

Maar ex-pats, buitenlandse werknemers en toeristen zijn een minderheid in Thailand. Hoe is het gesteld met de gezondheidszorg voor de Thais. Elke Thai kan gezondheidszorg krijgen. In principe.Vluchtelingen, zij die geen Thais ID hebben en geen geld voor een verzekering of geld voor medische zorg hebben pech gehad. Die zijn totaal afhankelijk van de hulp-organisaties die medische en voedselhulp geeft. De Thaise staat geeft er geen baht voor uit. Ziekte en sterfgevallen zijn dan in de vluchtelingen kampen, bij illegale buitenlandse werknemers in veel hogere maten als bij de Thais.Voor veel Thais, die in dienst zijn bij een buitenlandse firma, Thais bedrijf , georganiseerd of in overheidsdienst is, die hebben vaak een ziektekostenverzekering via het bedrijf lopen. Een collectieve verzekering en die hebben toegang tot de medische zorg op alle niveausMaar de cijfers van het WHO geeft aan dat de levensverwachting in Thailand lager is dan in omringende landen. Maar we zagen ook dat de uitgaven per hoofd van de bevolking ook het laagste was in de omringende landen. Een basis verzekering voor eenieder bestaat in Thailand niet. Wat moeten de mensen dan die niet via een bedrijf of organisatie verzekerd is?Wel, in al zijn wijsheid, heeft Thaksin een 30-baht regeling in het leven geroepen. Elke Thai die nietverzekerd was kon voor 30-baht in het ziekenhuis worden opgenomen. Het resterend bedrag voor ligging in het ziekenhuis zou de staat bijbetalen. Ziekenhuizen konden zich aansluiten bij deze regeling. Uiteraard deden de meeste staatsziekenhuizen dat, maar privé-ziekenhuizen deden dat niet.Het klopt dat je voor 30 baht opgenomen,en werd in het ziekenhuis, maar dat gold alleen voor de ligging in het ziekenhuis. All andere kosten, zoals dokters, operaties, medicijnen etc. moesten gewoon door de niet-verzekerde Thais worden betaald. Kwam daarbij dat de staat erg traag was methet betalen aan de ziekenhuizen voor het resterend bedrag, veel ziekenhuizen zich terugtrokken uitdat schema, het medisch personeel in die ziekenhuizen die nog meededen, onder grote spanning kwamen te staan, omdat de werkdruk enorm toenam en doktoren en verpleegsters naar andere ziekenhuizen vertrokken.Om nieuw leven in dit hele schema te blazen, deden de leiders van de coup er nog een schepje bovenop. Niemand hoefde meer de 30 baht te betalen. Dus ligging was gratis voor de niet- verzekerde Thais. Alleen vergat men dat de deelnemende ziekenhuizen meer geld nodig hadden en meer personeel daar moest werken om het groeiend aantal patiënten te kunnen verwerken.

De regeling bestaat nog steeds. Hier in Ngao in het kleine ziekenhuis kan de rijstboer voor niks worden opgenomen. Maar hij moet wel voor al het andere betalen. Voor ons, ex-pats, is het niet veel, maar voor een rijstboer die maximaal 200 baht per dag verdiend, is een ziekenhuis rekening van 2000 baht een vermogen. Vandaar dat er mensen hier in mijn gehucht wachten om naar de dokter te gaan en als ze dan gaan is het vaak te laat.

Wat wel het geval is dat poli-klinisch medische zorg door veel Thais gedaan word. Het is veel goedkoper als medische zorg bij een ziekenhuis opname, vraag me niet waarom, maar het is zo.Voor een bezoek een een specialist betaal je zelden meer dan 400 baht.. De huisarts hier heeft altijd in de morgen veel patiënten, de wachtkamer van het ziekenhuisje hier in Ngao is in de morgen altijd stampvol en in het Staatsziekenhuis in Lampang is het dringen geblazen. Maar poliklinisch in staatsziekenhuizen, maar ook hier in Phayo in het privé-ziekenhuis is goedkoop. Vanuit Ngao zijn er ookmobiele medisch personeel dat met een busje de bergvolken opzoekt en een of twee keer per weekdaar spreekuur houdt. Dit wordt gesubsidieerd. Vanuit andere steden en dorpen zal dat ook wel het geval zijn. Want medische zorg in Thailand is goed verspreid voor de Thais.

Even mijn eigen medische geschiedenis doornemen. Niet omdat het zo interessant is, maar om eenvergelijking te maken met toeristische ziekenhuizen, een groot staatsziekenhuis, een wat kleiner privé-ziekenhuis in Phayao, het kleine ziekenhuisje in Ngao en de huisarts in Ngao.

In Pattaya liet ik een likdoorn verwijderen in het Bangkok-Pattaya ziekenhuis. Prachtig, marmerenvloeren etc., een 5-sterrenhotel. Voor een bezoekje van een dik uurtje, een spuitje voor de pijn,likdoorn verwijderd, verbandje erop en twee dagen later controle, betaalde ik 6 jaar geleden 4500baht. Kreeg het wel terug van mijn ziektekostenverzekeraar in Nederland.

Ik heb glaucoom in mijn ogen. Dat is een verhoogde oogboldruk. Goed met medicijnen tecontroleren. Maar genezen kan niet. Dus altijd twee keer per dag oogdruppels en twee keer per jaarcontrole. Dat was al in Nederland bij het medisch centrum in Leiden. De universiteit dus. Kreegalles vergoed via mijn ziekenfonds.

Nu in Thailand moet ik ook twee keer per jaar controle en elk maand een flesje oogdruppels. InLampang is een oogarts die de druppels heeft en ook praktijk houdt in het ziekenhuis, het staatsziekenhuis wel te verstaan. Daar is een groot oogkliniek met veel patiënten. Ik moet daar elke 6maanden naar toe. Oogboldrukmeting, oogcontrole en “vision-control” , dat is kijken dat je geentunnelvisie krijgt, dus vernauwing van het gezichtsveld. Het ziekenhuis in Lampang is erg groot enhet oogkliniek heeft dezelfde apparatuur als de universiteits kliniek in Leiden. Geen enkel verschilmet de behandeling. De kosten voor de controle is 450 baht per keer. Het flesje oogdruppels is 850baht per maand. Hetzelfde flesje, dezelfde fabrikant, kost in Nederland 56 euro ( ruim 2500 baht)

Dan had ik een urineleidingontsteking en ging ik naar het Ram-ziekenhuis, een privé-ziekenhuis inPhayao. Bij een specialist, mijn urine onderzocht, de uitslag krijg je na een uur, had in mijn urine-leiding een ontsteking, kreeg een kuur en andere medicijnen ervoor, omdat ik verkouden was, werdnog even mijn neus- en keelholte nagekeken, en de kosten waren 830 baht voor alles, incl. demedicijnen. De volgende week controle, mijn urine was goed, voor de zekerheid nog wat foto'sgemaakt om te kijken dat ik geen nierstenen had, de specialist een hand gegeven en ik was 350 bahtkwijt, incl. de foto's.

Pas geleden stootte ik mijn hoofd aan mijn hondenhok, een jaap erin, bloede als een rund, dus naarhet ziekenhuisje in Ngao. Het is een veredelde Eerste Hulp Post, voor kleine ingrepen, bevallingen enz. met een eerste hulp kamer, een polikliniek enz.Mijn hoofd werd vakkundig gehecht, kreeg een tetanus injectie, kreeg een antibiotica kuur, moestelke dag terug komen voor het verwisselen van het verband, 7 dagen lang, de hechtingen werden ertoen uitgehaald en ik was voor die hele operatie 1000 baht kwijt, incl. elke dag verband wisselen endrie keer terug komen voor herhaling van tetanus injectie. Dat is dus in een klein hospitaaltje, waarje tientallen van in Thailand aantreft in kleine dorpen. Wel is er altijd redelijk veel personeel, zoweldoktoren als verplegend personeel, want vaak hebben die op staatskosten mogen studeren enworden geacht een aantal jaren in deze kleine klinieken te werken en zo praktijk op te doen.

Een klein jaar geleden had ik een abces op mijn achterwerk. Nu niet een plek waar je lekker op kanzitten. Dus naar de huisarts. Even wachten en toen werd het mes erin gezet, wel een spuit gekregen,hij maakte het goed schoon, moest de andere dag terugkomen, kreeg uiteraard medicijnen mee, nadrie dagen weer terug en toen was het leed geleden. Hij heeft twee assistenten in zijn praktijk dieopen is, dus geen vier muren, maar een open wachtkamer. Alleen zijn twee kleine spreekkamers zijnmet een gordijn afgesloten, maar als je Thais kan verstaan kan je precies te weten komen watiemand mankeert, want het de muren van de spreekkamers gaan niet tot het plafond. Ook moet jeniet vreemd opkijken als hij met je bezig is dat een patiënt zijn kop door het gordijn steekt om dedokter wat te vragen. Zijn wachtkamer lijkt vol, maar als er een patiënt weggaat staat de helft vande aanwezigen op, want de hele familie gaat mee.O,ja, de hele behandeling bij de huisarts was 630 baht.De huisarts komt niet op huisbezoek. Dat kent men niet. Wel zijn de ziekenhuizen 24 uur per dagopen en zijn er ambulances.

Resumerend is voor de toerist, de ex-pat, de verzekerde Thai en de wat rijkere Thai de medischeverzorging goed tot uitstekend. De medische kennis en apparatuur doet niet onder voor welkEuropees land. Voor bovenstaande patiënten is er vrijwel geen wachttijd. Meestal bepaald de patiëntwanneer hij onder het mes gaat of wanneer hij behandeling wil. Met mate natuurlijk want dringendmedische hulp, dat bepaalt de arts.Voor Thais die niet verzekerd zijn en een smalle beurs hebben, wordt het wat moeilijker. Daar is demedische zorg wel beschikbaar, maar alleen als de financiën het toelaat.Voor alle niet-Thais die geen geld hebben is het “God zegenen de greep” of zijn afhankelijk vanhulporganisaties. De Thaise Staat geeft er geen baht voor uit. Voor onderwijs trouwens ook nietvoor deze categorie niet-Thais.

Geen foto's deze keer. Om Wim Zonneveld aan te halen: “Weer zo'n enorme zweer op het scherm,meneer, en daar gingen mijn kroketten”.



De volgende column gaat over toerisme in Thailand. De positieve kanten, maar ook de negatievekanten.
Posted by Picasa

Politiek in Thailand


Maandag 1 September 2008/2551 C o l u m n van Kees/Printen

Politiek in Thailand. Een vloek of een zegen voor het land?

Deze column 11 zou over de gezondheidszorg in Thailand gaan. Gezien de huidige onrust in Bangkok en andere plaatsen in Thailand, lijkt het mij een goede gelegenheid om eens de politiek en met name de politieke geschiedenis van Thailand eens te bekijken. Want ook de demonstraties van afgelopen week, ze duren nog voort tijdens het schrijven van deze column, hebben een geschiedenis. Het komt niet als een verassing uit de lucht vallen.Tot 1932 was de Koning in Thailand een absolute vorst. Zijn ministers waren dan ook adviseurs en de eindbeslissing lag altijd bij de koning. Er was geen parlement, dus van enige democratie was geen sprake.Omdat Thailand nooit een kolonie was van de wereldmogendheden, was er geen traditie van onafhanklijkeheids bewegingen en kon men niet naar het Moederland (Engeland, Frankrijk, Nederland) kijken hoe daar de parlementaire democratie in elkaar zat.
Men wist uiteraard wel hoe alles in zijn werk ging, maar echte kennis was er niet.Toch broeide het in Thailand. Men wenste toch op een of andere manier dat er meer democratie in het land kwam. Vooral de jonge officieren van het leger waren voor een constitutioneel monarchie.
In 1932 kwamen deze officieren via een geweldloze coup aan de macht en de Koning, op dat moment op vakantie in Hua Hin, kreeg de mededeling dat hij als constitutioneel monarch naar Bangkok kon terugkeren of als ambteloos burger in Hua Hin kon verblijven. De Koning koos voor het eerste.


Hij abdiceerde echter snel, omdat hij behoorlijk gespannen verhoudingen had met de machthebbers. In zijn abdicatiebrief schreef hij: “Ik ben bereid om de macht die ik vroeger had over te dragen, maar ik ben niet bereid die macht over te dragen aan diegene die deze macht op autocratische wijze uitvoert, zonder de bevolking erin te betrekken”.Deze zinsnede wordt tot op heden gebruikt door de critici die het langzame proces van democratie in Thailand becritizeren. Plus dat deze zinsnede altijd gebruikt wordt als er een coup gepleegd word.De “jonge honden” die de coup in 1932 pleegde produceerde in december 1932 een grondwet met een parlement, die deels gekozen, deels aangewezen werd. Zij beloofde dat er volledige democratie zou komen, zodra de helft van de bevolking basis onderwijs had genoten. Al gauw ontstonden conflicten binnen de groep officieren die een coalitie hadden gevormd met vier coalitiegenoten, t.w. Een civiele fractie gelid door Manopakorn Nititada, een senior militaire fractie geleid door Phahol, de junioren fractie van de militairen geleid door Luang Phibunsongkhramen de jonge civiele fractie, geleid door Pridi Phanomyong.Het eerste conflict ontstond doordat Pridi de opdracht kreeg een een nieuwe economisch plan voor het land te maken. Dat plan behelsde een behoorlijke nationalisatie van de landbouwgronden, nationalisatie van grote bedrijven en de ontwikkeling van hoger onderwijs. Dat plan werd door de andere drie fracties meteen verworpen als zijnde communistisch. Een oplettende lezer kan bemerken dat deze afwijzingingn, wat een hoger plan voor het land betekend nog steeds voortduurt in Thailand.Als gevolg van die afwijzing, volgde een coup waarin het leger het voor het zeggen kreeg.
Geen enkele civiele fractie werd meer toegelaten in het kabinet dat volgde.Intussen werd een coup beraamd door royalisten, met een prins, kleinzoon van Koning Mongkut, om de militairen te verdrijven. Deze mislukte, maar het prestige van de royalisten en dus ook de Koning kreeg en dieptepunt.In 1935 abdiceerde de Koning, toen hij in Londen was voor medische behandeling. Hij kon het niet eens worden over zijn taak als constitutioneel vorst. Als opvolger werd Prins Ananda Mahidol gekozen, de broer van de huidige Koning. Voor velen was de jonge leeftijd van de Prins ( 8 jaar) en zijn afwezigheid in Thailand ( hij verbleef in Zwitserland met zijn moeder) de reden om hem te kiezen als Vorst.
Hij liep dus niet in de weg voor de militairen.Het gevolg was wel, dat in Thailand een een soort half-dictatorschap kwam. De pers weer gemuilkorfd, er kwam maar een partij, “The Peoples Party”, maar de militaire behielden uiteindelijk de macht.Eindelijk werden in 1937 algemene verkiezingen gehouden, maar politieke partijen werden niet toegestaan. Dus waren de voorstander van militair gezag gekozen. Uit dit alles kwam Phibun als minister van defensie en de civiele fractie, geleid door Pridi als Minister van Buitenlandse Zaken naar bovendrijven als de grote machthebbers.Maar in 1938 kwam er een breuk tussen die twee en waren de militairen echt helemaal aan de macht.Phibun was een groot bewonderaar van Mussolini en zijn regime kreeg dan ook fascistische trekjes. Politieke tegenstanders werden opgepakt en berecht. Er werden 19 politieke tegenstander ter dood gebracht, de eerste politieke executies in meer dan honderd jaar in Thailand, de pers kwam onder censuur en er werd een ware hetze tegen de Chinese bevolkingsdeel gevoerd.
In 1939 wrd de naam van het land veranderd van “Siam” naar “Thailand”. Thailand betekend letterlijk “Land van vrije mensen”.De val van Frankrijk in 1940 was voor Phibun een godsgeschenk. Hij wilde de vernederingen van het begin van de eeuw, toen Thailand gebieden moest afstaan aan Frankrijk in Cambodja en Laos, uitwissen. Hij wilde weer een “Groot Thais Rijk”. Op 9 januari 1941 viel Thailand Zuid-Vietnam binnen en dat gaf weer de Japanners de gelegenheid om Noord-Vietnam, wat van Vichy-Frankrijk was te annexeren. De Japanners bemiddelde in het conflict tussen Thailand en Vietnam en er kwam een soort gewapende vrede.Intussen was de reputatie van Phibun tot grote hoogtes gestegen wegens het uitbreiden van het gebied van Thailand. De Verenigde Staten en Engeland hadden daar grote bezwaren tegen en de VS stopt de levering van olie aan Thailand.

Op 8 december 194 vielen de Japanners Thailand binnen en Phibun liet de Japanners vrije doortocht door Thailand. Als beloning mocht hij een marionetten regering vormen en delen van Birma (Shan-gebied) innemen. In januari verklaarde Phibun de oorlog aan de VS en Engeland.Intussen had zich een anti-Japanse beweging in de VS gevromd onder leiding van de Thaise ambassadeur, die geweigerd had de oorlogsverklaring aan de VS t overhandigen. In Thailand zelf was er een anti-Japanse beweging die geleid werd door Pridi, de vroeger politieke kameraad van Phibun. Deze beweging hadden wat kampen in Thailand en die werd bevoorraad door de VS.

Ook werden er krijgsgevangene door die beweging bevrijd en doorgestuurd. Officieren van deze beweging deden ook dienst in India onder Engels gezag.
De Japanners tekende in augustus de overgave en het bestuur over Thailand werd aan Engeland toevertrouwd.
De geallieerden beschouwde Thailand als een van de vijandige landen, maar de VS hadden geen sympathie voor het kolonialisme van Frankrijk en Engeland en stonden toe dat er een Thaise regering gevormd werd met Seni aan het hoofd.IN januari 1964 werden verkiezingen gehouden waarbij voor het eerst meerdere politieke partijen konden deelnemen. Pridi's partij won de verkiezingen en mocht een regering vormen.

In 1947 werden de gebieden die Phibun had ingelijfd weer teruggegeven aan Cambodja in ruil voor een vriendschapsverdrag met de VS en hulp uit de VS. De droom van een “Groot Thailand” was daardoor definitief van de baan.Intussen was de jongen Koning Mahidol in het land teruggekeerd, maar wed kort daarop vermoord. Drie leden van de hofhouding werden ter dood gebracht voor dit feit, maar vaststaat dat zij niet diegene waren die de moord pleegde. De aanleiding tot de moord is in nevelen gehuld en de toenmalige regering wilde eigenlijk er niets an doen. Pridi werd gedwongen af te treden als PM en een paar maanden van politieke onzekerheid ontstond. De militairen hervonden hun macht na de debacle van 1945 en in november 1947 volgde een militaire coup, die in maart 1948 Phibun terugriep uit zijn ballingschap.Phibun won de vriendschap van de VS wegens zijn anti-communistisch beleid waardoor vele politieke tegenstanders gedwongen waren in ballingschap te gaan of onder te duiken.
Er waren in 1948, 1949 en 1951 coup-pogingen van Pridi-aanhangers, die Phibun elke keer versloeg.In 1955 werd het duidelijk dat Phibun zijn tijd gehad had en jonge generaals en kolonels begonnen aan zijn stoelpoten te zagen. In 1949 was er een nieuwe grondwet en die verklaarde Phibun voor wet en wilde verkiezingen uitschrijven.
Maar de generaals waren er niet op uit om hun macht kwijt te raken en in 1957 eiste zij het ontslag van Phibun. Toen Phibun probeerde om de leider van de “jonge”garde te arresteren, volgende een bloedeloze coup en werd Thanom MP. Hij werd kort daarop opgevolgd door Sarit, de echte leider die achter die coup zat. In 1963 overleed Sarit en werd opgevolgd door ThanomSarit en Thanom waren de eerste leiders van Thailand die hun hele opleiding hadden gevolgd in Thailand zelf. Zij waren traditionisten en wilde de monarchie op een hoger vlak brengen. Bhumibol had de coup goedgekeurd en was geliefd bij de militairen. De grote verering van de Koning is eigenlijk in dit tijdperk gevormd.Toen de Vietnam oorlog begon werd Thailand een van de trouwste bondgenoten van de VS.
Zij zond troepen naar Vietnam en de VS gebruikte Thailand als vliegbasis voor zijn vluchten naar Vietnam.De Thaise bevolking kwam in aanraking met westerse culturele uitingen als eten, muziek, kleding en onderwijs. Tot die tijd had alleen de elite toegang tot hoger onderwijs, maar de invloed van de VS was erg groot en terwijl miljoenen dollars het land ingepompt werden, kregen de Thais een economische explosieve vooruitgang. Het betekende wel dat veel plattelanders naar de steden trokken en veel traditionele gebruiken in verval raakte. Dit vormde weer een botsing tussen de traditionalisten en de op westerse leest gestoeide pragmatische deel.Politiek bewustwording kwam vooral bij de studenten, die zagen dat andere studenten in andere landen in opstand kwamen tegen de gevestigde orde. Kwam erbij dat vele plattelanders zich bedrogen voelde door de overheid wegen niet-vervulde beloftes, toen er zoveel dollars het land in kwamen.Thanom, de premier kwam steeds meer onder druk te staan en de Koning vroeg toen dat het parlement maar weer hersteld moest worden. Eindelijk kwam er in 1968 een nieuwe grondwet en werden verkiezingen uitgeschreven voor het volgend jaar. De partij van de militaire junta won de verkiezingen en er werd niets veranderd in het land.Vreemd genoeg was het parlement niet altijd een rubber-stempel oor de regering. In 1971 dreigde het parlement de uitgave voor de militairen te verlagen. Thanom voerde een coup uit tegen zijn eigen regering en weer was Thailand onderhevig aan een militair bewind.Maar deze keer werkte het niet zo goed. De bevolking was er ontevreden over en de studenten werden steeds oproeriger. Ook weren corruptie-zaken aan de kaak gesteld.In oktober 1973 barste de bom. Enkele studenten werden de toegang to de universiteit ontzegd en werden gearresteerd. De protesten werden sterker, de studenten weren vrijgelaten, maar het kwaad was geschied. Op 14 oktober werd door de politie geschoten op studenten die het terrein van de universiteit niet konden verlaten door een blokkade op de weg. De politie schakelde het leger in en met tanks werden de student weggedreven. De koning opende de hekken van zijn paleis en de studenten kondern daardoor wegkomen, met achterlating van veel doden en gewonden. De Koning veroordeelde de actie en later die dag nam Thanom ontslag. De koning kwam op de TV en veroordeelde de actie van de regering, maar ook die van de studenten, Die moesten studeren, volgens hem.De opstand koste 1.577 leven.De opstand had geschiedenis gemaakt. Voor het eerst hadden de middenklasse (studenten en arbeiders) het gevestigd gezag aangevallen.Maar zoals vaak het geval is na een opstand werden in diverse verkiezingen de partijen het niet eens worden en waren er zwakke regeringen. Voeg daarbij de val van Cambodja, de val van Vietnam, de hogere olieprijzen in 1973 en het land was weereens rijp voor een militaire coup.De middenklasse had zich intussen afgewend van de protestbeweging van de studenten en het hoogtepunt was dat de studenten twee poppen ophingen waarvan een een vergelijkenis had met de Kroonprins. De Bangkok Post had in zijn editie van de volgende dag de foto zo “gedokterd” dat die pop echt leek op de Kroonprins. De studen werden beschuldigd van majesteitsschennis en de middenklasse vroeg de regering om voor eens en voor altijd de studenten een lesje te leren.Op 6 oktober vielen de militairen de campus van de studenten binnen en een bloedbad volgde. De militairen namen de macht over onder leiding van Thanin, een ultra-conservatieve ex-rechter.Een ware heksenjacht werd gemaakt op studenten, de media en het ambtenaren korps. Velen van hen vluchten de jungle in onder de vleugels van de Communistische partij en opereerde vanuit Laos. Andere verkozen ballingschap.In oktober 1977 vond een andere fractie van het leger het wel genoeg en er volgde een coup onder leiding van Generaal Krangsiak. In die tijd kwamen er ook vele vluchtelingen vanuit Vietnam en Cambodja. Ook kwam er een einde aan het bewind van de Rode Khmer Rouge in Cambodja.
In een verdrag met China werden deze zaken geregeld en konden veel van de ballingen weer terugkeren naar Thailand.Kriangsak werd gedwongen tot aftreden en werd opgevolgd door de opperbevelhebber Generaal PremTinsulanonda, een bewonderaar van het koningschap en een uitzondering: niet-corrupt.Prem en de Koning hebben een basis gelegd tot het vormen van politieke partijen.
Omdat Prem niet corrupt was en dus niet beïnvloedbaar was, lukte het hem om Thailand een wat stabiele staatsvorm te geven.Maar het zou Thailand niet zijn al in 1981 een coup werd gepleegd door jonge officieren.
Ze ontbonden het parlement en beloofde de broodnodige sociale hervormingen door te voeren. Maar zij hadden niet de steun van de Koning en toen Prem met de Koning naar Khorat ging, vielen de pro-royalisten Bangkok binnen en in een bloedeloze coup werd Prem weer PM. De studenen van de opstand kregen amnestie en keerden terug naar Thailand.Prem was ook diegene die de economische vooruitgang stimuleerde. Het land werd opengesteld aan toerisme en de economische groei was groot, Wel niet zo groot als Japan of Zuid-Korea, maar toch behoorlijk.Prem bleef PM voor meer dan acht jaar, een unicum in Thailand.In de verkiezingen van 1988 was Chatichai, een oud-generaal de overwinnaar, maar hij was geen succes. In tegenstelling tot Prem was hij corrupt en niet berekent voor zijn taak. Dus volgende in februari 1991 een coup, gepleegd door de factie van het leger die ontevreden was.Die beloofde een burger-regering, maar in feite was het een militaire junta. Weer waren het studenten en de middenklasse die daartegen in opstand kwamen. Het leger werd in gezet en er vielen vlen doden in het hart van Bangkok tijdens demonstraties. In die tijd was Samak, de huidge premier, minister van Binnenlandse Zaken.De Koning keurde de actie van het leger af en bekritiseerde de generaal in een tv-uitzending. Dit had tot gevolg dat beiden, de coup leiders, ontslag namen en in ballingschap gingen.
De democratische partij, die al een lange tijd bestond, wonnen de verkiezing van 1992 onder Chuan Leekpai. Hij was een goed administrateur, mar geen vernieuwer. Komt daarbij dat de basis van de democratische partij in Bangkok en het zuiden ligt. Dus voor het platteland had die partij geen aandacht.Tijdens de Aziatische economische crisis van 1998 kwam Chuan weer aan he bewind, nadat hij een jaar langs de zijlijn had gestaan. Hij verbeterde de economische situatie, maar deed niets aan de armoede, corruptie, misdaad enz. Een van zijn ministers, Thaksin Sinawatra richte een partij op, Thai Rak Thai, “Thailand voor de Thais”. Een populistisch politieke partij die aan de plattelandsbevolking bergen van goud beloofde, corruptie zou bestrijden en de misdaad te lijf wilde gaan.

In de verkiezingen van 2001 kreeg Thaksin een overweldigende meerderheid in het parlement. Nog nooit had een partij in Thailand zo'n meerderheid.Thaksin hielp de Thaise economie goed en het land had een economisch voorspoed. Tevens had hij veel aandacht voor de plattelandsbevolking en bracht hij dat segment van de bevolking op de politieke kaart.Thaksin was zelf een zeer rijk man, eigenaar van het mobiele netwerk van Thailand. Als Premier mocht hij gen aandelen bezitten, dus verdeelde hij dat onder familieleden, kennissen en bedienden.Thaksin was en is mateloos populair bij de plattelandsbevolking van het Noorden en Noord-Oosten van Thailand. Dat is zijn basis.In december 2005 begon Sonthi, jawel dezelfde Sonthi die nu demonstreert in Bangkok, een anti-Thaksin campagne omdat Thaksin volgens Sonthi corrupt was. Die beschuldiging slaat op bijna elke Thaise politicus.Thaksin besloot om zijn aandelen in zijn bedrijf te verkopen aan een bedrijf. De winst van deze verkoop hoefde Thaksin en de zijnen, volgens de Thaise wetgevn, niet aan de belasting aan te geven. Maar Sonthi bleef er op hameren dat Thaksin en de zijnen het land voor vele miljoenen hadden benadeeld en op vele projecten steekpenningen hadden geind. De demonstraties breide in Bangkok uit en in februari 2006 werden er tussentijdse verkiezingen gehouden. Die werden een overwinning voor Thaksin, maar in die verkiezingen werden door alle partijen zoveel oneerlijkheid ten toon gespreid dat die verkiezingen ongeldig werden verklaard. De oppositie had trouwens die verkiezing geboycot, maar deed alles om kleine partijen de bewegen om ook die verkiezingen te boycotten.

In september 2006 werd er door de militairen de 19de coups sinds 1932 gepleegd en kwam een soort burger-militair bewind aan de macht, maar de coup-plegers waren e echte machthebbers.Intussen werd de Thai Rak Thai partij verboden en werden 150 van haar bestuursleden geschorst voor 5 jaar. Waaronder ook Thaksin. Die verbleef in het buitenland.Er werd een nieuwe partij opgericht, de PPP, met als leider Samak Sunderavej.Deze partij won de verkiezingen van december 2007 en de PPP is met een vijftal andere partijen de regering van Thailand.Velen beschouwen de PPP en Samak als een kloon van de partij van Thaksin en weer kom die figuur van Sonthi boven water drijven om demonstraties te houden tegen deze regering en Samak in het bijzonder. Wel moet worden gezegd dat Sonthi een tegenstander was van de militaire coup.Zijn PAD, een buiten-parlementaire beweging, is nationalistisch, wil voor een deel een een aangewezen parlement en heeft de Koning als leider van het land. Dit is een korte beschrijving van de roerige politieke geschiedenis van Thailand.Dat de politiek van Thailand voor een bezoeker an Thailand een worst zal wezen is begrijpelijk. Men komt hier alleen een paar weken op vakantie en gaat dan weer terug naar het thuisland.Ik pretendeer zeker niet dat dit verhaal volledig is. Hele boekwerken zijn er geschreven over de jaren 1932-2008. Uit de naslagwerken die ik raadpleegde is dit een korte samenvatting. Wat mijn bedoeling met dit stukje is dat de bezoeker, maar ook de ex-pat een beetje inzicht krijgt wat de politiek in Thailand betekend en een beetje begrijpt waarom het altijd zo roerig is in de politiek hier.Democratie in Thailand heeft vrijwel geen geschiedenis.

In tegenstelling tot Europa en andere westerse landen heeft democratie niet de tijd om te groeien.Voeg daarbij de allesoverheersende rol van de militairen. De militairen denken dat zij de enige zijn die het land kunnen redden van chaos, geschapen door de politici. Dus zijn er 19 coups sinds 1932 en in de toekomst zullen er nog wel meer volgen. Je kunt het bijna Thaise folklore noemen, ware het niet dat de bevolking meestal het haasje is. Geen enkele coup heeft een verbetering gebracht voor de bevolking. Maar ook de politici zijn corrupt, hebben weinig visie en voeren een populistisch politiek. Zij beloven veel, maar even bij de waan van de dag.
De rol van de diverse koningen heb ik niet zoveel ter sprake gebracht.
Deels omdat de Koning een constitioneel vorst is en deels omdat de invloed van de Koning achter de schermen bleef.
Dat met name Bhumibol erg veel invloed had en die ook uitoefende, staat vast. Maar zijn rol blijft in nevelen gehuld, want hij is immers een constituioneel vorst. Ik geloof dat na zijn dood veel van zijn invloed en het uitoefenen ervan publiek zal worden. Maar niets is zeker in Thailand.Downloaden en printen column11.pdf (60.8K)De volgende column zal dan toch echt over de gezondheidszorg van Thailand gaan.!!!

www.thailandgek.nl
Posted by Picasa

Onderwijs in Thailand

Maandag 18 augustus 2008/2551 C o l u m n van Kees/Printen
"Onderwijs in Thailand."
Onderwijs is het fundament van de samenleving in een land. Dat geldt voor Nederland, zo ook voor Thailand. Zonder goed onderwijs blijft een land achter in alle aspecten van het wereld gebeuren. Op gebied van economie, onderzoek, kennis en sociale vaardigheden.Deze column gaat over het onderwijs in Thailand. Vooral de verschillen tussen het onderwijs dat op Staatsscholen gegeven wordt en onderwijs dat op privé-scholen gegeven wordt.
Normaal gesproken wordt in een land het overgrote deel van het onderwijs door de staat gefinancierd. In Nederland is de grootste begrotingspost dan ook voor Onderwijs. Je zou denken dat het voor Sociale zaken is met al die sociale uitkeringen, maar sinds jaar en dag slokt Onderwijs het grootste brok van de begroting op.In Thailand wordt ook een groot gedeelte van de staatsuitgaven besteed aan onderwijs. Hier zijn wat algemeenheden over dat onder wijs5.1% van het Nationaal Product (GNP) wordt in Thailand besteed aan het onderwijs.85.7 % van de kleuters volgt kleuter-onderwijs86.7% volgt basis onderwijs92.6% van de bevolking kan lezen schrijven, rekenen en. Analfabetisme is dus erg laag in Thailand.Op elke 19.1 leerling is er een onderwijzer.Dit zijn gewoon de koele cijfers. Op het eerste gezicht lijkt dat een prima gegeven voor goed onderwijs, met name het basis-onderwijs. Maar is dat ook het geval? Ik kan uiteraard over de kwaliteit van het onderwijs in heel Thailand niet oordelen. Ik kan alleen oordelen over wat ik zelf zie en meemaak op het dorpsschool waar ik kom en de privé-school waar de dochter van een goede vriend op zit. Die verschillen zijn enorm.
Wat voor mij de vraag opleverd waarom er zoveel privé-scholen zijn in Thailand. Niet alleen in de grote bevolkingcentra zoals Bangkok, Chiang Mai, Pattaya enz., maar ook hier op het platteland. Lampang heeft er een paar, Phayao heeft ook twee privé-scholen en ga zo maar door. Privé-scholen zijn er vanaf het kleuter onderwijs tot en met universiteit opleidingen. Voor mij betekend het dat ouders weinig vertrouwen hebben in het door de staat gesubsidieerd onderwijs.Laat ik eerst beginnen met het dorpsschool waar ik kwam en nog regelmatig kom. Niet om les te geven, mijn Thais is niet toereikend om les te geven, Ik laat ze wat zien van de wereld, via mijn laptop, speel wat muziek af via video-clips en enzovoort. Alles in het engels.De school heeft niet veel. De leslokalen zijn karig gemeubileerd en de leerlingen zitten aan lessenaars die hun beste tijd hebben gehad. De school huisvest ook een aantal leerlingen die van bergvolken afkomstig zijn. Die verblijven van maandag tot vrijdag intern op de school. Veel voorzieningen zijn er niet. De staat betaald de school 46 baht per dag voor huisvesting, eten enz. voor die leerlingen dat is geen vetpot. Eigen bijdragen van de ouders is niet mogelijk, omdat die ouders het ook niet breed hebben.Het onderwijs dat op die dorpsschool gegeven wordt is niet van allerbeste kwaliteit. Dat kan ik zien als ik in de hoogste klassen van die school “les” geeft. Taalkennis is er genoeg en ook de geschiedenis van Thailand wordt goed onderwezen.
Maar rekenen, dat heeft een minder gehalte. Vaak kunnen zij niet goed uit hun hoofd rekenen, zijn sommen op papier een hindernis voor ze en over algemene kennis van zaken is men ook niet op de hoogte. Muziek kennis is er eigenlijk ook niet. Wel weten ze alles af van de Thaise popzangeressen en zangers, maar verder als dat komt men vrijwel niet.Computer lessen is erg povertjes. Tot een aantal maanden geleden was er een aftandse computer voor alle leerlingen. Nu staan er een paar in een lokaal, maar internet aansluiting heeft men ( nog) niet.
De school kookt eten voor alle kinderen in de middag. De kinderen blijven op de school. Dat is hier overigens op alle scholen zo. Het eten kost vrijwel niets ( 10 a 15 baht) en wordt door de staat gesubsidieerd. Boeken wordt door de school aangekocht via een budget die de staat ter beschikking stelt. Het is niet genoeg om alle kinderen de nieuwste school uitgaves te geven, Zo zag ik dat in een Engelse les 12 verschillende boeken over engels verspreid op de lessenaar van de leerlingen lagen. Het aantal leerlingen is per klas ongeveer 24 leerlingen. Geen enkele leerling had bijna hetzelfde boek als een andere leerling.Het soort onderwijs dat gegeven wordt is een-richting verkeer. Ik woonde een paar lessen bij en de lerares was het gehele uur aan het woord. De leerlingen scheven braaf wat op, maar van enige “feedback” was geen sprake. Of iedereen het wel begrepen had dat liet de onderwijzeres in het midden. Ze deed haar verhaal en dat was het dan. Ik had zelf de grootste moeite om in mijn “les-uurtje” de leerlingen te bewegen om wat vragen te stellen en om aan te geven als ze iets niet begrepen.
Het koste echt een paar maanden voor dat die leerlingen dat door hadden dat zij vragen en opmerkingen konden maken. Dat waren ze niet gewend. Onderwijzend personeel staat hoog aangeschreven in de Thaise samenleving. Ze staat op een voetstuk. Het is er moeilijk om hun van dat voetstuk af te halen en de leerlingen enige sociale vaardigheden bij te brengen.
De kloof tussen leraar en leerling is enorm groot.

Dat is wel mijn ervaring bij dat dorpsschool. De lerarenkamer in dat schooltje is dan ook van alle gemakken voorzien, er staan drie computers ter beschikking voor de leraren, hebben een eigen keuken en de meubilering is perfect.
Dat terwijl de interne leerlingen vrijwel niets hebben in hun onderkomen voor de nacht. Een schrijnend verschil. De onderwijzeres die Engelse les geeft wil wel veranderingen doorvoeren, maar heeft erg veel tegenwerking van de oudere onderwijzend personeel op die school. Die willen alles bij het oude laten. Ze is dus naar een andere school gegaan in Chiang Mai.
Teleurgesteld, omdat zij wel inzag dat veranderingen nodig waren, maar niet in staat was die veranderingen door te voeren. Ik kan niet goed beoordelen of alle scholen op het platteland in Thailand van dezelfde gehalte zijn, maar ook de school waarop Stefanie zat in Ngao gaf op dezelfde wijze les. Zo kom ik op de privé-school van Stefanie en het verschil.Stefanie is pas 13 geworden en zit op een privé-school, 15 km buiten Phayo. Het is intern. Eens is de drie weken mag ze een weekeind naar huis. Dat geldt voor alle leerlingen van die school. De school ligt er prachtig bij. Mooie gebouwen, sportvelden, mooie slaapkamers voor de leerlingen, goed georganiseerd.
De klassen zijn er vanaf de zgn. brugklassen, dus leerlingen vanaf 12 jaar. De klassen gaan tot de hoogste klas van “High School”.
De leerlingen kunnen kiezen tussen twee onderwijs methodes. Een “English program”of een “Thais program”. Dat wil zeggen dat in het “English Program”alle lessen, behalve de thaise taallessen, in het engels gegeven wordt. Daar zijn een aantal Engelse en Amerikaanse onderwijs personeel voor aangetrokken en het Thais onderwijs personeel dat op dat program onderwijs geeft heeft hun opleiding in het buitenland gehad. In het “Thais Program” zijn alle lessen in het Thai, behalve de Engelse taalles. Het onderwijzend personeel is Thais die hun opleiding hebben gehad in Thailand. Tussen die twee programma's is er veel verschil. Leerlingen van het Engelse programma zijn veel mondiger dan de leerlingen die het Thaise programma volgen. Ik sprak met he hoofd van die school en die zei me dat leerlingen met het Engelse programma een beter uitgangspositie hebben om op een buitenlandse universiteit verder te studeren dan de leerlingen die een Thais programma volgen. Wat wel logisch is, want engels is in het Engelse programma de hoofdmoot en wordt door westerse onderwijzers gegeven met westerse methodieken. Leerlingen worden aangespoord om eigen initiatief te tonen, vragen te stellen enz.De discipline op die school is enorm. Leerlingen mogen niet van het terrein af zonder begeleiding van ouders of onderwijzend personeel.

De leerlingen hebben een pasje waar hun foto in staat, plus de gegevens en foto's van diegene die haar of hem op komen halen voor het vrije weekeinde. En dat wordt gecontroleerd, want ik ga altijd met Johan mee om Stefanie op te halen.
Buiten de school uren zijn er tal van activiteiten. Sport, muziek, toneel en schilderen kunnen beoefend worden. De school heeft een eigen voetbal competitie, er is een kleine golfbaan en regelmatig worden excursies in Thailand, maar ook in de omliggende landen gemaakt. De leerlingen krijgen een goede algemene kennis van alles en leren eigen verantwoordelijkheid te dragen.Het treurige van dit hele verhaal is dat alleen ouders met een goed gevulde beurs deze scholen kunnen betalen.
Ambtenaren krijgen van de staat 20.000 tot 30.000 bah subsidie per jaar om hun kroost te laten leren. De kosten van deze privé-school bedraagt 50.000 baht per half jaar voor het Engelse programma en 30.000 baht voor het Thaise programma. Dan komen er nog kosten bij voor uniformen en excursies. Maar die zijn niet zo hoog.De foto's die op deze column betrekking hebben spreken boekdelen.
Het verschil tussen een dorpsschool in Thailand en een van de vele prive-scholen is enorm.

Ik heb heel wat kritiek op het systeem van onderwijs die ik hier tegenkom. Niet de beschikbaarheid van het onderwijs, want elk gehucht heeft minimaal een school, maar de wijze waarop het onderwijs gegeven wordt. Onderwijzend personeel dat zich meer belangrijk vindt dan de leerlingen, het slaafs volgens van de lessen door leerlingen zonder dat er mogelijkheden zijn voor vragen en opmerkingen. Het niet stimuleren van initiatief tonen en verantwoordelijkheid dragen door leerlingen.
Ik kijk uiteraard met een westerse bril naar dit onderwijssysteem, maar op mijn dorpsschool zie ik talent genoeg, maar dit talent gaat verloren voor de samenleving in Thailand Dat vind ik droevig en slecht voor Thailand. Teveel talent gaat er zo verloren, terwijl het met een andere aanpak een betere toekomst voor Thailand, wat zijn onderwijs betreft, in het vooruitzicht staat.Aan de andere kant moet ik ook opmerken dat heel langzaam men overtuigd raakt dat het hele systeem veranderd moet worden, maar er is veel tegenstand. In dat opzicht is Thailand conservatief.Veranderingen komen hier maar langzaam op gang.

Er zijn nog veel meer foto's, maar ze pasten niet allemaal in de pagina.
Dus wil je ze zien, klik onder op album deel 2.

Het onderwerp van de volgende column is nog niet bekend, tenminste er zijn een paar onderwerpen die in mijn brein zitten, maar ik weet nog niet welke volgorde.


Foto album Foto-album2

http://www.thailandgek.nl/
http://www.thailand.eigenstart.nl/
Posted by Picasa

Verjaardagsfeest van de abt van Wat Analayo


Zaterdag 9 augustus 2008/2551 C o l u m n van Kees/Printen
"Verjaardagsfeest van de abt van Wat Analayo"

Wat Analayo heeft een abt, zeg maar de bas van de Wat. Het is een oude man, vriendelijk en spreekt een goed woordje engels.Wat Analayo is ook een meditatie-oord, opleidingscentrum en tempelschool. Zeker in de provincie Phayo is de tempelcomplex goed bekend bij de Thais. Westerse toeristen zie je er bijna niet.De abt, zijn naam is me ontschoten, plus bijna niet te schrijven, is een zeer vereerde monnik in het Noorden van Thailand. Zijn portret zie je vaak hangen met portretten van andere vereerde monniken. Mensen komen dus van heinde en verre om zijn lezingen en raadgevingen aan te horen. Tevens is hij vaak op reis naar andere tempels en ook naar Bangkok, waar hij in een raadgevende commissie zit voor de allerhoogste abt in Thailand. Dit jaar werd hij 74 jaar en zoals elk jaar wordt dat uitbundig gevierd. Je krijgt geen geschreven uitnodiging, maar je komt als “farang”op dat feestje via een uitnodiging van Titiwhat, mijn monnik-vriend. Verder weten de mensen van Phayao en verder wanneer zo'n verjaarsdagfeestje gegeven wordt.Dus op zaterdag 2 augustus met Johan en Siriporn op weg naar Phayao, daar Dweil, mijn huishoudster, opgepikt en naar Wat Analayo.Onderaan de Wat is een parkeerplaats met een marktje. Links van die parkeerplaats gaat een trap naar boven en dan zie je een ronde dijk, met een grote vijver in het midden. In het midden van die vijver staat een mooi open gebouw, en verder gaat er een helling naar beneden. Die dijk en die vijver liggen op een lage heuvel en is ong. 2 hectaren groot.Titiwhat had gevraagd of wij al om vier uur in de middag aanwezig konden zijn, dus kon ik redelijk makkelijk mijn auto parkeren.Wij de trap op en op die dijk, rondom de vijver, was het al een drukte van belang. Overal stonden tentjes, waarin eten werd klaargemaakt en je kon gratis het eten en drinken halen. Iedereen maakte daar druk gebruik van.

Hier links zit Johan naast Titiwhat.

Het gebouw midden in de vijver was mooi versierd en er stonden heel wat stoelen in dat gebouw. Ook was er een mooi Boeddha-altaar. Politie en militairen hielden alles een beetje in de gaten en begeleide de hoge gasten naar binnen in dat gebouw.Verder was er veel muziek , maar werd er nergens gedanst. Maar de sfeer was zeer prettig. Ik schat dat zeker 2000 mensen op dat feest kwamen plus tal van hoogwaardigheidsbekleders. Die mochten allemaal dat gebouw in. Johan en ik mochten er ook in, maar vriendelijk sloegen wij die uitnodiging af. Je gaat er zitten en je kan dan geen kant uit. Plus met je later ellenlangen toespraken moet aanhoren, waar je weinig of niets van verstaat. Nu konden we fijn over die dijk lopen, alles mooi zien, af en toe een praatje maken met iemand, want wij waren de enige twee westerlingen op dat feest, dus hadden we wat bekijks en vele Thais klampten ons aan voor een praatje.Ook ontmoeten ik wat bekenden uit Chae Hom en van de Wat in Pan. Een stadje 50km van Phayao. Daar zit Arain, een nog jonge monnik, die daar aan de mensen hun toekomst voorspeld en daar een gezien persoon is. Ik was daar een paar keer en telkens moest hij even de tempel in om mensen te ontmoeten die hem “merit” gaven.Achter de dijk is een wat open vlakte, waar een grote tent stond opgesteld en die geheel gevuld was met tafels waar de geschenken voor de abt werden tentoongesteld. Het meeste was fruit, bloemen en etenswaren. De bloemen en fruit word later naar ziekenhuizen gebracht en de etenswaren onder de armen verdeeld. Daar werd een ceremonie gehouden met veel gebeden, wierookstokjes en muziek.

De rook van de honderden wierookstokjes kwam je tegemoet.Het eten voor al die mensen wed gekookt, gebakken en gefrituurd in grote wokken en overal zag je mensen oftewel eten koken, eten uitdelen of het eten naar binnen werken. Er waren honderden stoelen op die dijk en de mensen zaten daar gezellig te praten en mensen te bekijken die voorbij liepen. Ook keken ze naar de vele monniken en hoogwaardigheidsbekleders die binnenkwamen.Het eten word door de mensen van Phayao en de middenstand aan de tempel aangeboden, vandaar dat het gratis was, ook de drank, geen alcohol en koffie was gratis.Wat ook mooi was in het gebouw in de vijver was dat er geen ramen in waren, maar mooie figuren van touw. Het leek net gebrandschilderde ramen.Om zeven uur kwam de jarige binnen en werd door hem het vuurwerk aangestoken. Dat vuurwerk had een felicitatie in het Thais voor hem.Vele mensen kwamen hem feliciteren. Dat hij zeer vereerd wordt kon je duidelijk zien aan de mensen die hem kwamen feliciteren. Op hun knieën brachten zij wat geschenken aan hem. Ook de Gouverneur van Phayao lag op zijn knieën. Het feest moet je echt zien, dus deze keer niet veel tekst, maar deze te meer foto's
.Foto-album2 Ik was er voor de tweede keer, maar voor Johan was het de eerste keer. Die was onder de indruk en genoot van alles.
Ik trouwens ook, want zo'n feestje maak je niet elke dag mee.

Volgende column gaat over scholen, onderwijssysteem in Thailand en het niveau van het onderwijs. www.thailandgek.nl



Foto album Foto-album2


Je kan in het forum reageren
Posted by Picasa

Reis naar Chae Son en Chae Hom


Donderdag 31 Juli 2008/2551 C o l u m n van Kees/Printen
"Reis naar Chae Son en Chae Hom"

Via Titiwhat, mijn monnik-vriend, kom ik nog weleens bij andere Tempel-complexen. Daar ontmoet ik dan andere monniken en bekijk daar hoe monniken leven. Zo kom ik in Nong Khai en Khong Khaen vaak. Bij Chae Hom een dorpje niet ver hiervandaan (Ngao) is een nieuw tempelcomplex, waar een een duitsprekende Thaise monnik woont, samen met nog andere monniken. Hij heeft twee jaar in Dortmund gewoond in dat Boeddhistisch centrum aldaar en spreekt een klein beetje Duits. Niet ver van Chae Hom (20km) is er een mooi Nationaal Park, Chae Son genaamd. Vandaag gaan we zowel naar Chae Son als het tempel-complex in Chae Hom.Hemelsbreed is Chae Hom niet ver van Ngao, maar er ligt een bergreeks tussen. Dus kan je via twee wegen naar Chae Hom rijden. De eerste is via Phayao, Je slaat dan 8 km voor Phayao linksaf op de 120, rijd dan door een mooi berglandschap naar Wang Nuea, je komt een prachtige waterval tegen en rijdt door een nauwe vallei, bij Wang Nuea sla je weer linksaf op de 1035 naar Chae Hom. Ong. 5 km voor Chae Hom sla je dan rechtsaf op de 1252 naar het park Chae Son.
Alles wordt duidelijk aangegeven met borden in Engelse schrift.
Je kan het niet missen.Maar deze keer gaan we via een ander route naar Chae Hom en Chae Son. Persoonlijk vindt ik deze route wat mooier, hoewel de andere route ook mooi is, maar het is wat langer als de route van vandaag.
Woon je in Phayao is de eerste route aan te bevelen.We rijden van Ngao, richting Lampang. Krijgen we trek in een kop koffie kunnen we bij die mooie koffietent, 27 km voor Lampang nog wat koffie drinken en een plasje doen. 24 km voor Lampang slaan we rechts af naar de Kew Lon Dam op de 1335.
Eerst krijg je een recht stuk weg, daarna krijg je wat bochten en op 1 km van de Kew Lon Dam gaan we rechts af en blijven we op de 1335. Nu begint het mooie natuurschoon pas.

De weg kronkelt zich naar boven en je krijgt een prachtig uitzicht op een vallei. Dan ga je weer naar beneden, maar daar wacht de volgende klim alweer, deze keer met wat haarspeldbochten. Ook hier zijn mooi vergezichten en de weg is breed genoeg om even te stoppen om van het natuurschoon te genieten. Zeker in de regentijd en een maand na de regentijd is het er prachtig. In December tot mei is het er wat droger en lijkt het wat dor.We gaan eerst naar het tempelcomplex om wat geestelijk voedsel te halen en om een kop koffie te drinken bij die monnik. Buiten geestelijk voedsel zal je wel wat normaal te eten krijgen ook, want hij is erg gastvrij.We rijden om Chae Hom heen en bij een drie-sprong slaan we links af. Je kan het niet missen.
Het is een lange rechte weg en voor je kijkend zie je reeds op een bergje het tempelcomplex.
Aan het einde van het rechte stuk sla je rechts af. Onder een poort door en na een paar honderd meter links. Het tempelcomplex wordt met een bord aangegeven. Het is een mooie pas aanglegde asphalt-weg, maar helaas na een kilometer wordt het een ongeplaveide weg. Redelijk te berijden, maar je moet toch wat voorzichtig rijden. Na vier kilometer op en af te hebben gereden staan we voor een steile helling van 150 meter en daarboven is de tempel. Even gas geven en je komt op een groot plateau, waar de gebouwen staan.

Daar staat onze monnik al om ons te verwelkomen en onder een ronde dak, tegen de berghelling aan, krijgen we wat te drinken. Gelaafd zakken we een beetje af naar het huis, een soort gastenverblijf.Die is ook tegen een berghelling en is van alle gemakken voorzien. Zelf een bad in de openlucht met uitzicht op de berghelling aan de overkant.Vanuit het huis kan je zowel de vallei van Chae Hom zien als de berghelling aan de overkant. Het zijn twee toppen en het bovenste gedeelte van die toppen zijn rotsachtig. De grootste top, daar zou de handafdrukken van Boeddha op staan. Het is wel groot die handafdrukken, zeker 30 meter hoog. Boeddha moet wel een reus van en kerel geweest zijn, want ik heb ook zijn voetafdruk gezien en de schoenmaat was meer dan 120.De ongeving van dat tempel-complex is schitterend. Het ligt op een top van een wat lagere berg en kan je genieten van de bergen die er achter liggen en voor is de grote vallei van Chae Hom.

De tempel zelf is maar klein. De pagode daar achter is bijna net zo groot als de tempel. Verder is er een zaal, open met een dak en een zaal die geheel gesloten is door muren. Ook zijn er wat verblijven voor monniken. Beneden in de kleine vallei is een meer. Volgens de monnik kan je er vissen, maar het is een behoorlijke klim naar beneden en ook weer naar boven.
Je moet tenslotte wat over hebben voor je vis-hobby.
Hartelijk nemen we afscheid van onze Duits-sprekende monnik en gaan we weer terug naar Chae Hom via die zandweg, vol met stenen en kuilen. En komen weer bij die T-kruising en slaan dan linksaf naar Chae Son. Het wordt goed aangegeven. Het is 20 km van Chae Hom af en na 8 km sla je weer links af. Het wordt aangegeven door middel van boden. De rit naar Chae Son gaat door lage heuvels en later door een mooie vallei, waar je een paar keer een snel stroomend watertje overgaat.
We gaan via een brug, anders krijg je natte voeten. Chae Son Nationaal park wordt goed aangegeven en je kan het niet missen. We rijden het Park binnen en bij de slagboom staan ze al op ons te wachten, de boswachters. Entree moet je betalen. Voor Thais 40 baht en voor “farangs” 200 baht. Het was eerst 400 baht, maar het is verlaagd naar 200 baht.
Al recht-geaarde Nederlander probeer ik via mijn Thais rijbewijs entree te betalen voor een Thai. Het is me twee maal gelukt. Maar ook twee maal liet die boswachter zich niet in de luren leggen en moest ik het volle pond betalen.Het park bestaat uit twee delen. Het laagst tgelegen deel heeft een groot parkeerplaats en rechts daarvan zijn de warmwaterbronnen.
Dan gaat een smalle weg naar boven en kom je bij een wat kleinere parkeerplaats en zijn er wat winkeltjes.
Loop je verder dan krijg je de waterval, waar Chae Son om beroemd is, buiten de warmwaterbronnen.Maar eerst moet er gegeten worden. Bij die winkeltjes staan houten tafels en banken en ieder winkeltje heeft zo zijn eigen barbecue. Je kiest maar een winkltje uit, ga lekker op die houten bank zitten onder de grote teakbomen en bestel wat te eten. Dat is sticky rice met kip en/of varkensvlees. Het is heerlijk. Het vlees is gebarbequd en je krijg en lekker sausje om de sticky rice in te dopen. Met water of een frisdrank gaat het erin als koek. Vraag geen koffie want je krijgt dan “Birdy” koffie. Dat is instant koffie waar suiken en melk alreeds erin zitten. Het is erg zoet en ik kan het bijna niet door mijn strot krijgen. Maar liefhebbers van erg zoete, met veel melkpoeder gevuld kopje koffie kunnen hun hart ophalen.Ne we lekker hebben gegeten hebben we weer energie. Die hebben we wel nodig, want op 200 meter van die winkeltjes begint de waterval. Je kunt nog wat visvoer kopen in een tentje daar aan de voet van die waterval.
Chae Son waterval bestaat niet uit een waterval, maar uit meerdere watervallen. Er zijn dan ook poelen met water, waar je in kan liggen en er zwemmen vissen. Je hebt immers voer voor die vissen gekocht.Een trap langs de waterval gaat naar boven. Het is een betonnen trap, breed met leuningen.
Het is een klim van een kilometer, dus enige conditie is vereist. Het gehijg en gezucht van het klimmen worden goed gecompenseerd met het prachtige uitzicht op de watervallen, het oerwoud aan beide zijden van de watervallen. Het is erg mooi en de trap wordt regelmatig onderbroken door plateaus waar je even kan rusten. Er staan ook banken op die plateaus . Boven aangekomen zie je dat die waterval uit een grote pijp begint. Want vanaf de bron van die waterval staat een kleine hydro-elektrische centrale, die het park van stroom voorziet. Je kunt nog hoger klimmen via een smal paadje door het oerwoud, maar er is geen waterval meer. Het is nog ongeveer 400 meter verder klimmen.

In mijn jaren dat ik nog conditie had, ben ik tot aan de top geklommen. Daar krijg je een mooi uitzicht op de valleien en bergen in de omgeving. We gaan weer naar beneden en als roker steek ik er nog een op om op adem te komen. Nog een drankje bij een van de winkels, even naar het toilet en we zakken af met de auto tot bij de warm-waterbronnen.

De auto kan geparkeerd worden en dan via een aangelegde tuin komen we bij die warmwaterbronnen. Overal liggen rotsblokken waar je op kan gaan staan en zo de overkant kan bereiken. Daar staan wat huisjes, een winkel en rustplaatsen.Wees voorzichtig, want het water is 80C .
Het ruikt er behoorlijk naar zwavel en de hitte van het water straalt je tegemoet. Je kunt mandjes met wat eieren kopen en die in het hete water leggen.
Volgens de borden zijn die eieren gaar in 18 minuten, maar laat ze maar een half uur in dat water liggen. Dan zijn ze halfzacht. Ik haalde ze op na 18 minuten en het waren geen halfzachte eieren, maar alleen snot.Overals is hier aan gedacht.Om je stijve spieren wat los te weken, kun je een warm bad nemen in een van de huisjes. Het bad is rond en op verschillende niveaus,
zodat je kan zitten tot het water aan je kin, zitten tot het water aan je middel.


Het water is een mix van de warm-waterbron en het stroompje dat van waterval komt. Je kunt alleen of met meerdere in dat bad. Het is ongeveer 3 meter in doorsnede.Om die spieren die warm zij geworden door het warme water weer helemaal topfit te krijgen, kun je daar ook een echte Thaise massage krijgen. Diverse dame staan gereed om alle spieren weer helemaal de oude te laten worden. Helaas heren, deze massage is een Thaise massage, dus gekleed op de matras, om je heen zijn meerdere dames bezig en laat de “erotische gedachten” maar varen. Deze dames geven geen “hanky-panky”massage.Overnachtingen zijn ook mogelijk in het Park. Er zijn wat bungalows, maar die moet je van te voren bespreken. Dan is de prijs van de bungalows, tevens de entreeprijs voor het park, ingesloten.

Je kunt in het park ook heerlijk wandelen. Door de bebossing in het park is het koel en er zijn genoeg wandelpaadjes uitgezet. Er zijn wat winkeltjes waar je souvenirs kan kopen en er is ook een ruimte waar alle soorten bomen, planten en dieren worden getoond die in het park aanwezig zijn.Je kunt er een hele dag doorbrengen. De prijzen zijn, buiten de entreeprijs om, op Thaise niveau. Per persoon kan je voor 40 baht eten en drinken Dan krijg je kip, varkens vlees, sticky rice en een cola.
Het badhuis kost 50 baht voor onbeperkte tijd. Al lig je er de hele dag in. Eieren in een mandje kost 15 baht en de massage is van 100 tot 300 bhat. Dat hangt af wat je wilt en de tijdsduur. Verder kan je souvenirs, snoep, ijs en andere dikmakers kopen.
Ook hier zijn vrijwel geen westerse toeristen te zien. Het kan er druk zijn, vooral in het weekeinde, maar je ziet vrijwel alleen Thais, die een dagje uit zijn. Op de grasvelden wordt onder een boom een deken uitgespreid, eten wordt er neergezet en ze hebben groot plezier. Kom je langs zo'n stel picknickers, dan wordt je steevast wat aangeboden. Ik vind het op Chae Son heerlijk toeven.
Volgende column gaat over het feest in Wat Analayo ter gelegenheid van de verjaardag van de abt, een zeer vereerde monnik.
Downloaden als pdf om uit te printen 8.pdf (49.0K)




Foto album

Je kan in het forum reageren

www.thailandgek.nl
Posted by Picasa